Gut, das dieser große Mann des Münsterlandes behandelt wird.
FröherWenn de Sunn so graut un raut
Ächter'n Busk harunnersank,
Fünnen sick de Knecht' un Wichter
All tobuten up de Bank.
Binnen satt de Buer alleen,
Speeg in daude Ask un sweeg,
Un de Meerske hen un wier
No dör Küeck un Kammer steeg.
Doch dat wiällige junge Volk
Buten wor de Tied nich lank;
Wat dat helle Lachen lustig
Dör den stillen Aobend klank!
Lanksam quamm de Nacht heran,
Streek harup met weeke Flucht.
"Laot us singen!" - …
[More]