Clicks4.7K

Transsubstancjacja wykracza poza prawa natury

W naturalnym porządku przypadłości związane są z substancją (istotą), stanowiąc jedność bytu, natomiast w przypadku transsubstancjacji mamy do czynienia z przekroczeniem porządku natury: nasze zmysły dostrzegają smak i zapach chleba, który nie jest chlebem, lecz ukrytym pod postacią chleba żywym Bogiem. Jest to niepojęty cud wykraczający poza prawa natury

Pozostające po konsekracji przypadłości chleba i wina w pewnym sensie nabierają wyjątkowego charakteru, ponieważ sam Bóg znajduje się obecny pod świętymi Postaciami eucharystycznymi.

Absolutnie nigdy nie należy lękać się przyjmowania Komunii sakramentalnej do ust, ale też nie wolno bezmyślnie lekceważyć podstawowych zasad higieny, licząc jedynie na Wszechmoc i Miłosierdzie Boga (wiara i rozum zawsze muszą iść w parze).

Właściwą postawą jest zaufanie wobec Chrystusa Eucharystycznego, który jest nieskończenie kochającym nas Władcą całej natury stworzonej, a jednocześnie przestrzeganie racjonalnych (nieurągających zdrowemu rozsądkowi) norm higienicznych i sanitarnych, gdyż człowiek winien współpracować z Bogiem.

Transsubstancjacja oznacza rzeczywistą przemianę substancji, a więc po słowach konsekracji chleb i wino trwale stają się Ciałem i Krwią Pana Jezusa, pozostając pod dostępną dla naszych zmysłów postacią (przypadłości) chleba i wina
[1].

Protestanci odrzucają transsubstancjację i wierzą w błędną teorię konsubstancjacji, czyli obecność (tymczasową) Ciała i Krwi Pańskiej w chlebie i winie
[2].

Podobnie błędny jest pogląd (głoszony w XI wieku przez Berengariusza z Tours) mówiący o tym, że chleb w sensie duchowym staje się Ciałem Chrystusa, pozostając jednocześnie chlebem
[3].

W naturalnym porządku przypadłości metafizycznie związane są z substancją (istotą) stanowiąc jedność bytu, natomiast w przypadku transsubstancjacji mamy do czynienia z przekroczeniem porządku natury: nasze zmysły dostrzegają smak i zapach chleba, który nie jest chlebem, lecz ukrytym pod postacią chleba żywym Bogiem. Jest to niewyobrażalny cud w swoim rodzaju największy ze wszystkich
[4].

Już w IV wieku Cyryl Jerozolimski nauczał:


Pouczony o tym i pełen niezachwianej wiary, że to, co się zdaje być chlebem, nie jest chlebem, chociaż takie wrażenie daje smak, lecz ciałem Chrystusa, a co się zdaje być winem, nie jest winem, choć się tak smakowi wydaje, ale krwią Chrystusa umocnij serce twoje, pożywając ten chleb jako duchowy i rozwesel oblicze twej duszy[5].

W ewangelicznym opisie ustanowienia Eucharystii:
to jest Ciało Moje (Łk 22, 19) zostało użyte słowo "Soma" oznaczające całą Osobę[6], dlatego w Najświętszym Sakramencie obecna jest cała Osoba Boga i Człowieka.

Kiedykolwiek znajdujemy się w obecności Najświętszego Sakramentu, wtedy prawdziwie i rzeczywiście spotykamy Osobę Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego.

Św. Jan Paweł II przypomina:


Zgodnie z całą tradycją Kościoła wierzymy, że pod postaciami eucharystycznymi jest rzeczywiście obecny Jezus (...) Dlatego wiara wymaga, byśmy w obliczu Eucharystii mieli świadomość, że stajemy przed samym Chrystusem[7].

Eucharystia jest kontynuacją Wcielenia, lecz nie w takim samym sensie, w jakim dokonało się przyjęcie przez Syna Bożego ludzkiej natury. Sakrament Eucharystii jest kontynuacją Wcielenia historycznego na sposób sakramentalny.

Jak naucza św. Jan Paweł II


W znaku konsekrowanego Chleba i Wina Chrystus Jezus zmartwychwstały i uwielbiony, światłość narodów (por. Łk 2, 32), objawia trwałość swojego Wcielenia. On pozostaje żywy i prawdziwy pośród nas, aby karmić wierzących swoim Ciałem i Krwią[8].

Niekonsekrowana hostia jest chlebem i wygląda jak chleb, pachnie i smakuje jak chleb, lecz od momentu konsekracji Hostia Święta nie jest chlebem, mimo że nasze zmysły odbierają wygląd, smak i zapach chleba. W rzeczywistości Hostia Święta jest Ciałem Chrystusa, dlatego Paweł VI stwierdził, że sposób obecności Chrystusa w Eucharystii
wykracza poza prawa natury[9].

Zmartwychwstały Chrystus jest obecny w Najświętszym Sakramencie w swoim Ciele uwielbionym
[10], mimo że czasami zdarzają się tzw. cuda eucharystyczne, podczas których można w sposób doświadczalny zaobserwować fragmenty żywego i umęczonego Ciała Chrystusa (są to nadzwyczajne i wyjątkowe znaki obecności sakramentalnej naszego Pana).

W Najświętszej Eucharystii jest obecny Chrystus Zmartwychwstały i uwielbiony, dlatego przystępując do Komunii sakramentalnej, otrzymujemy zadatek życia wiecznego.

Św. Jan Paweł II przypomina:


W Eucharystii przyjmujemy Jego samego jako «chleb żywy, który zstąpił z nieba» (J 6, 51), a z Nim otrzymujemy zadatek życia wiecznego, który daje nam przedsmak wieczystej uczty w niebiańskim Jeruzalem[11].

Nie można zrozumieć sposobu obecności Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie Eucharystii, dlatego należy w pokorze przyjąć tę wielką tajemnicę wiary
[12].

Katechizm Kościoła Katolickiego naucza:


Obecność prawdziwego Ciała Chrystusowego i prawdziwej Krwi w tym sakramencie - jak mówi św. Tomasz - "można pojąć nie zmysłami, lecz jedynie przez wiarę, która opiera się na autorytecie Bożym". Stąd odnośnie do słów św. Łukasza (22, 19): "To jest Ciało moje, które za was będzie wydane", św. Cyryl mówi: "Nie powątpiewaj, czy to prawda, lecz raczej przyjmij z wiarą słowa Zbawiciela, ponieważ On, który jest Prawdą nie kłamie"[13].

Św. Tomasz z Akwinu ułożył hymn:


Zbliżam się w pokorze i niskości swej,

wielbię Twój majestat, skryty w Hostii tej.

Tobie dziś w ofierze serce daję swe.

O utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak;

kto się im poddaje, temu wiary brak.

Ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,

że w postaci chleba utaiłeś się.

Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas,

tu ukryte z Bóstwem człowieczeństwo wraz;

lecz w Oboje wierząc, wiem, że dojdę tam,

gdzieś przygarnął łotra: do Twych niebios bram
[14].

Warto pamiętać o najistotniejszych fragmentach nauczania Kościoła na temat transsubstancjacji:

Sobór Laterański IV stwierdza:


Jeden jest przeto powszechny Kościół-zgromadzenie wierzących, poza którym nikt nie doznaje zbawienia, w którym też Jezus Chrystus jest kapłanem i jednocześnie ofiarą, którego ciało i krew prawdziwie zawarte są w sakramencie ołtarza pod postaciami chleba i wina, po przeistoczeniu mocą Bożą chleba w ciało i wina w krew: abyśmy dla doskonałego osiągnięcia tajemnicy jedności, otrzymali my sami od Niego to, co On otrzymał od nas[15].

Sobór Trydencki napomina:


Gdyby ktoś mówił, że w Najświętszym Sakramencie Eucharystii pozostaje substancja chleba i wina wraz z ciałem i krwią Pana naszego Jezusa Chrystusa, i przeczył tej przedziwnej i jedynej w swoim rodzaju przemianie całej substancji chleba w ciało i całej substancji wina w krew, z zachowaniem jedynie postaci chleba i wina, przemianie, którą Kościół katolicki bardzo trafnie nazywa przeistoczeniem – niech będzie wyklęty[16].

Paweł VI przypomina:


W tym więc sakramencie Chrystus nie inaczej może być obecny jak tylko przez przemianę całej substancji chleba w Jego Ciało i całej substancji wina w Jego Krew przy pozostawaniu tylko właściwości chleba i wina, które dostrzegamy naszymi zmysłami. Ta tajemnicza przemiana w sposób należyty i właściwy nazywana jest przez Kościół święty przeistoczeniem (transsubstantiatio). A wszelkie tłumaczenia teologów, które starają się nieco rozumieć tę tajemnicę, aby zgodne były z wiarą katolicką, powinny niewzruszenie utrzymywać, że niezależnie od naszej świadomości chleb i wino po konsekracji rzeczywiście przestają istnieć, tak że po niej godne uwielbienia Ciało i Krew Pana Jezusa są prawdziwie przed nami obecne pod postaciami sakramentalnymi chleba i wina, jak życzył sobie tego sam Pan, aby dać nam siebie na pokarm i aby nas zespolić w jedności swego Ciała Mistycznego[17].

Żeby zaś nikt nie pojmował mylnie tego sposobu obecności, który wykracza poza prawa natury i stanowi cud w swoim rodzaju największy ze wszystkich, musimy z uległością iść za głosem nauczającego i modlącego się Kościoła. A ten głos, wieczne echo głosu Chrystusa, upewnia nas, że Chrystus nie inaczej staje się obecny w tym Sakramencie, jak przez przemianę całej substancji chleba w Ciało, a całej substancji wina w jego Krew; tę wprost zadziwiającą i osobliwą przemianę Kościół katolicki nazywa trafnie i właściwie przeistoczeniem. Po dokonanym przeistoczeniu postacie chleba i wina nabierają nowego bez wątpienia znaczenia i nowego zadania, ponieważ nie są już pospolitym chlebem i pospolitym napojem, lecz znakiem rzeczy świętej i znakiem duchowego pokarmu; ale dlatego przybierają nowe znaczenie i nowy cel, że zawierają nową "rzeczywistość", którą słusznie nazywamy ontologiczną. Pod wspomnianymi bowiem postaciami nie kryje się już to, co było przedtem, lecz coś zupełnie innego, a to nie tylko ze względu na przeświadczenie wiary Kościoła, ale w rzeczy samej, ponieważ po przemianie substancji, czyli istoty chleba i wina w ciało i krew Chrystusa, nie pozostaje już nic z chleba i wina poza samymi postaciami, pod którymi przebywa Chrystus cały i nieuszczuplony, w swej fizycznej "rzeczywistości", obecny nawet ciałem, chociaż nie w ten sam sposób, w jaki ciała są umiejscowione w przestrzeni. Z tego powodu Ojcowie wielce troszczyli się o ostrzeganie wiernych, by w rozważaniu tego najczcigodniejszego Sakramentu nie polegali na zmysłach, przekazujących tylko właściwości chleba i wina, lecz na słowach Chrystusa, które posiadają tak wielką moc, iż zmieniają, przekształcają, "przepierwiastkowują" (transelementent) chleb i wino w Jego ciało i krew; wszakże, jak to niejednokrotnie powiadają ci sami Ojcowie, moc, która to sprawia, jest tą samą mocą wszechmocnego Boga, która od początku czasu stworzyła z niczego wszechświat[18].

Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia:


Sposób obecności Chrystusa pod postaciami eucharystycznymi jest wyjątkowy. Stawia to Eucharystię ponad wszystkimi sakramentami i czyni z niej "jakby doskonałość życia duchowego i cel, do którego zmierzają wszystkie sakramenty" 185 . W Najświętszym Sakramencie Eucharystii "są zawarte prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie Ciało i Krew wraz z duszą i Bóstwem Pana naszego Jezusa Chrystusa, a więc cały Chrystus" 186 . "Ta obecność nazywa się <<rzeczywistą>> nie z racji wyłączności, jakby inne nie były <<rzeczywiste>>, ale przede wszystkim dlatego, że jest substancjalna i przez nią uobecnia się cały Chrystus, Bóg i człowiek"187[19].

1376 Sobór Trydencki streszcza wiarę katolicką, nauczając: "Ponieważ Chrystus, nasz Odkupiciel, powiedział, że to; co podawał pod postacią chleba, jest prawdziwie Jego ciałem, przeto zawsze było w Kościele Bożym to przekonanie, które święty Sobór wyraża dzisiaj na nowo, że przez konsekrację chleba i wina dokonuje się przemiana całej substancji chleba w substancję Ciała Chrystusa, Pana naszego, i całej substancji wina w substancję Jego Krwi. Święty Kościół katolicki słusznie i właściwie nazwał tę przemianę przeistoczeniem"190[20].

1377 Eucharystyczna obecność Chrystusa zaczyna się w chwili konsekracji i trwa, dopóki trwają postacie eucharystyczne. Cały Chrystus jest obecny w każdej z tych postaci i cały w każdej ich cząstce, a więc łamanie chleba nie dzieli Chrystusa 191[21].

Na koniec warto rozważyć słowa znanej pieśni eucharystycznej:


Jezusa ukrytego mam w Sakramencie czcić,

Wszystko oddać dla Niego, Jego miłością żyć.

On się nam daje cały, z nami zamieszkał tu,

Dla Jego Boskiej chwały życie poświęćmy Mu.

Wiarą ukorzyć trzeba zmysły i rozum swój,

Bo tu już nie ma chleba, to Bóg, to Jezus mó
j[22]

_______________

Przypisy

[1] Transsubstancjacja; pl.wikipedia.org/wiki/Transsubstancjacja

[2] Konsubstancjacja; pl.wikipedia.org/wiki/Konsubstancjacja

[3] Historia dogmatu o transsubstancjacji;
www.szkolateologii.dominikanie.pl/…/historia-dogmat…

[4] Encyklika "Mysterium fidei" ; opoka.org.pl/…/mysterium_fidei…

[5] Katecheza mystagogiczna 22,9. (Myst.4), PG 33,1103; www.wikiwand.com/pl/Eucharystia_(sakrament)

[6] "Ciało i Krew"; opoka.org.pl/…/espe200901_euch…

[7] List "Mane nobiscum Domine" 16; opoka.org.pl/…/mane_nobiscum_0…

[8] Bulla ogłaszająca Wielki Jubileusz "Incarnationis mysterium" 11; opoka.org.pl/…/incarnationis_m…

[9] Encyklika "Mysterium fidei";
opoka.org.pl/…/mysterium_fidei…

[10] Katechizm Kościoła Katolickiego 645; www.katechizm.opoka.org.pl/rkkkI-2-2.htm

[11] List "Mane nobiscum Domine" 3; opoka.org.pl/…/mane_nobiscum_0…

[12] "Wielka tajemnica wiary";
mateusz.pl/mt/wj/fz/20.asp

[13] Katechizm Kościoła Katolickiego 1384; www.katechizm.opoka.org.pl/rkkkII-2-1.htm

[14] Hymn "Adoro te devote" przypisywany św. Tomaszowi z Akwinu; opoka.org.pl/…/o_eucharystii_0…

[15] Sobór laterański IV (1215 r.); www.wikiwand.com/pl/Eucharystia_(sakrament)

[16] Sobór Trydencki, XII sesja, Dekret o Eucharystii i Kanony o sakramencie świętej Eucharystii (DS 1635–1661); pl.wikipedia.org/wiki/Transsubstancjacja

[17] "Wyznanie wiary Ludu Bożego"; www.teologia.pl/m_k/cr-p6pl.htm

[18] Encyklika "Mysterium fidei" ; opoka.org.pl/…/mysterium_fidei…

[19] Katechizm Kościoła Katolickiego 1375; www.katechizm.opoka.org.pl/rkkkII-2-1.htm

[20] Katechizm Kościoła Katolickiego 1376; www.katechizm.opoka.org.pl/rkkkII-2-1.htm

[21] Katechizm Kościoła Katolickiego 377; www.katechizm.opoka.org.pl/rkkkII-2-1.htm


[22] Autor tekstu i kompozytor melodii są nieznani. Pieśń pojawiła się w wydanym w 1908 roku śpiewniku księdza Jana Kazimierza Siedleckiego

_______________

Źródło grafiki:
christianitas.org/…/w-samym-sercu-m…
CUDOWNY MEDALIK
Nie wszystkich Kapłanów Pan powołał, niektórzy się sami powołali, podobnie jak zgraja Datana. (Księga liczb rozdz. 16). Polecam książkę :TW 1025 ,,Filozof",w której dokładnie jest opisane w formie pamiętnika, diabelskie niszczenie kościoła i ilu jest w sług szatana poprzebieranych za Kapłanów ,Biskupów i Kardynałów.
Jestem_z_wami
Bóg nie potrzebuje sędziów kapłanów. Można polegać na Bożej Sprawiedliwości w tym temacie:

DIALOG O BOŻEJ OPATRZNOŚCI CZYLI KSIĘGA BOSKIEJ NAUKI
CXV – O godności kapłanów. Jak moc sakramentów nie zmniejsza się przez winy tych, którzy ich udzielają lub którzy je przyjmują. I jak Bóg nie chce, aby świeccy przywłaszczali sobie prawo karcenia ich.


Tak czynili moi drodzy i chwalebni kapłani, …
More
Bóg nie potrzebuje sędziów kapłanów. Można polegać na Bożej Sprawiedliwości w tym temacie:

DIALOG O BOŻEJ OPATRZNOŚCI CZYLI KSIĘGA BOSKIEJ NAUKI
CXV – O godności kapłanów. Jak moc sakramentów nie zmniejsza się przez winy tych, którzy ich udzielają lub którzy je przyjmują. I jak Bóg nie chce, aby świeccy przywłaszczali sobie prawo karcenia ich.


Tak czynili moi drodzy i chwalebni kapłani, ci których dostojeństwo obiecałem ci ukazać, poza godnością, którą ich zaszczyciłem, uczyniwszy ich mymi pomazańcami. Sprawując tę godność w cnocie, przyobleczeni są w to słodkie i chwalebne Słońce, którego rozdawnictwo im powierzyłem.

Spójrz na słodkiego Grzegorza, Sylwestra i tych wszystkich, którzy przed nimi i po nich byli następcami najwyższego kapłana Piotra. Temu zaś Prawda moja powierzyła klucze królestwa niebieskiego, mówiąc: Piotrze, daję ci klucze królestwa niebieskiego, a cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie; a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie (Mt 16,19).

Zważ, najdroższa córko, że, ukazując ci dostojeństwo ich cnoty, pełniej przedstawię ci godność, do której podniosłem mych kapłanów. Tym kluczem królestwa niebieskiego jest klucz krwi Jednorodzonego Syna mojego; tym kluczem otworzyłem życie wieczne, które długi czas było zamknięte przez grzech Adama. Kiedy dałem wam moją Prawdę, Słowo, Jednorodzonego Syna mojego, Syn mój poniósł śmierć i mękę, i przez śmierć swoją zniszczył śmierć waszą, skąpawszy was w swej krwi. Tak krew i śmierć Jego, mocą mojej natury boskiej zjednoczonej z naturą ludzką, otworzyły życie wieczne.

Komu zostawiłem klucze tej krwi? Chwalebnemu apostołowi Piotrowi i wszystkim innym, którzy przyszli, i przyjdą po nim, aż do ostatniego dnia sądu. Wszyscy więc mają i mieć będą tę samą władzę, co Piotr i żaden z ich błędów nie umniejszy tej władzy, ani osłabi doskonałości Krwi i innych sakramentów. Bo, jak ci już rzekłem, żadna plama nie może skalać tego słońca i światła jego nie mogą stłumić ciemności grzechu śmiertelnego, znajdujące się w tym, który je rozdaje lub który je otrzymuje. Błąd ich nie może w niczym szkodzić sakramentom świętego Kościoła, ani umniejszyć ich mocy. Lecz może umniejszyć łaskę lub zwiększyć winę w tym, który je rozdaje lub w tym, który je przyjmuje w sposób niegodny.

Więc Chrystus mój na ziemi dzierży klucze krwi. Jeśli pamiętasz, ukazałem ci tę prawdę w obrazie, kiedy chciałem ci przedstawić, jaką cześć winni żywić ludzie świeccy dla mych kapłanów, dobrych czy złych, i jak obrażają Mnie brakiem szacunku. Ukazałem ci, jak wiesz, mistyczne ciało świętego Kościoła jakby w postaci piwniczki zawierającej Krew Jednorodzonego Syna mojego, ta Krew nadaje wartość wszystkim sakramentom, które mają życie tylko mocą Krwi.

Drzwi tej piwniczki strzeże Pomazaniec na ziemi, któremu powierzone było rozdawnictwo Krwi. Jemu przysługiwało ustanawianie kapłanów dla pomocy w rozdawaniu tej Krwi całemu Ciału religii chrześcijańskiej. Kto był przez Niego przyjęty i namaszczony, zostawał kapłanem, inni nie. Od Niego wyszedł cały stan klerycki i On to wyznacza każdemu jego urząd dla rozdawania tej chwalebnej Krwi.

Ponieważ On ustanowił ich swymi pomocnikami, więc do Niego też należy karcenie ich błędów. I chcę, aby tak było. Ze względu na ich dostojeństwo i godność, którymi ich obdarzyłem, wyrwałem ich ze służebnictwa, to jest, z poddaństwa u książąt doczesnych. Prawo cywilne nie może wymierzać im kary; zależą oni tylko od tego, kto ma władzę rządzenia i zawiadywania wedle prawa boskiego. Są to moi pomazańcy i przeto mówi Pismo: Nie tykajcie moich pomazańców (Ps 104, 15). W największe nieszczęście wpada człowiek, który wymierza im kary.


św. Katarzyna ze Sieny
Weronika-S.
Ks. Michał Woźnicki to dzielny kapłan. Znowu go nachodziła policja, wygłosił im mowę o szkodliwości noszenia masek, poprosił o pokazanie twarzy, aby się upewnić, czy nie ma do czynienia z przestępcami, co uczynili, podając im rękę z kolei poprosił o ściągnięcie rękawiczek.

Przymnóż nam, dobry Boże takich kapłanów również i poza Bractwem Piusa X.

Jak dotychczas to mamy raczej przykre doświadcze…More
Ks. Michał Woźnicki to dzielny kapłan. Znowu go nachodziła policja, wygłosił im mowę o szkodliwości noszenia masek, poprosił o pokazanie twarzy, aby się upewnić, czy nie ma do czynienia z przestępcami, co uczynili, podając im rękę z kolei poprosił o ściągnięcie rękawiczek.

Przymnóż nam, dobry Boże takich kapłanów również i poza Bractwem Piusa X.

Jak dotychczas to mamy raczej przykre doświadczenia z naszymi kapłanami, po 11 III 2020 i po 11 IV 20020.
Jestem_z_wami
@elohim Kapłan nie przestanie być kapłanem tylko dlatego że się tobie nie podoba. Negując tę godność uderzasz w Tego który go powołał. Ratuj duszę swoją.
pmichal
@ELOHIM. Świętokradztwo promujesz przez cały czas swoim avatarem i śmiesz innych łajać kalwinie? Jak uschnie tobie ręka to wiedz, że Pan Bóg zlitował się nad tobą i daje tobie znak.
Lepiej jest dla ciebie wejść do życia ułomnym lub chromym, niż z dwiema rękami lub dwiema nogami być wrzuconym w ogień wieczny
ELOHIM.
Kapłan który nie wymawia imienia Papieża Franciszka podczas Mszy.. Bo mu się poglądy Papieża nie podobają 😂 😂 😂 To jest Ksiądz???? Pytam się
przeciwherezjom
Nie sądzisz, że nie powinno się raczej wymieniać imienia antypapieża?!
PolObyw
@elohim, kto tobie przekłada na język polski te wypociny? Pisz w swoim ojczystym języku na waszych portalach.
ELOHIM.
Kapłan który z zasady nie wymawia imienia urzędującego Papieża podczas Mszy Świętej jest poza Kościołem Katolickim. Taka Msza jest świetokradcza!
Naucz mnie pokory
Kapłan który z zasady nie wymawia imienia urzędującego Papieża podczas Mszy Świętej jest ŚWIADOMYM I PRAWDZIWYM KAPŁANEM I WIE KIM JEST FAŁSZYWY PROROK.
przeciwherezjom
Poprawię tylko - Kapłan który z zasady nie wymawia imienia urzędującego antypapieża!!!!!
bogumila333
Elohim.tylem do wiernych to jest kaplan a Jezus przodem ale najważniejsze ze kaplan jest przodem do oltarza
ELOHIM.
@bigumila333 do szkoły podstawowej wracaj religii Katolickiej się uczyć a nie na forach siedzieć i głupoty pisać
ELOHIM.
Co to za dziwne zdjęcie? Jezus jest tyłem do wiernych????
bogumila333
Nie tyłem tylko przodem do ołtarza ćwierć inteligencie jest kapłan a Jezus przodem do Ciebie a ty tyłem do Niego
Quas Primas
Elohim, żyd z urodzenia będzie zawsze mącił!
Gad jeden!!!
murrr
Stan sobie za telewizorem, wierny sie odezwał.
MementoMori+++
@ELOHIM.
Czemu dziwne ? Pan Jezus zostawiał uczniów i ludzi za sobą, gdy odchodził na samotność modlić się do Boga Ojca. Bo chyba nie powiesz że Pan Jezus modlił się do ludzi ?
ELOHIM.
@Memento ale dałeś przykład 😂
MementoMori+++
Gdybym miał mnie kto zabić , zastraszyć i by mnie miał odwieść od wiary w przeistoczenie i to co mówi ks. Tadeusz Guz , to wolałbym być prześladowany wespół z tymi kapłanami za wiare i w życiu przyszłym daj Boże spodziewać się spotkać ich , niż tu na tej ziemi żyć imitacji światowego szczęścia i utopii apostatów którzy sami odbierają zaszczyty i sami się nagradzają na ziemi...
MementoMori+++
Ten sprzeciw episkopatu i ten wyraz braku wiary i krzywdzące oskarżenia do m.in ks Tadeusza Guza , Augustyna pelanowskiego , Abp Lengi i wielu innych , jest niczym innym jak próbą i dopustem Bożym dla ich jeszcze większej nagrody i próbą dla tych aby ujawniły się zamysły serc wielu , tych którzy są być może tylko z nazwy uczniami i apostołami Jezusa . O ile to nie jest próba całego rodzaju …More
Ten sprzeciw episkopatu i ten wyraz braku wiary i krzywdzące oskarżenia do m.in ks Tadeusza Guza , Augustyna pelanowskiego , Abp Lengi i wielu innych , jest niczym innym jak próbą i dopustem Bożym dla ich jeszcze większej nagrody i próbą dla tych aby ujawniły się zamysły serc wielu , tych którzy są być może tylko z nazwy uczniami i apostołami Jezusa . O ile to nie jest próba całego rodzaju ludzkiego i gdzie prym wiedzie światowe , ślepe posłuszeństwo oparte na niewiedzy i nieufności Bogu , zamiast posłuszeństwa rozumowego , opartego na bojaźni Bożej , ze swoim celem ukierunkowanym na Pana Boga
endrju
Najważniejsze jest stanowisko kurii, episkopatu. Co tam jakieś konstytucje soborowe, głosy papieży z zamierzchłych czasów, ojców kościoła, świadectwo świętych i w ogóle dwa tyś lat tradycji. Ważne jest co mówi dzisiaj rzecznik. Widzialne struktury kościoła dawno już w większości zdezerterowały z drogi wyznaczonej przez naszego Pana. Nie mogło być inaczej gdy porządek wiary zaczął rozchodzić się …More
Najważniejsze jest stanowisko kurii, episkopatu. Co tam jakieś konstytucje soborowe, głosy papieży z zamierzchłych czasów, ojców kościoła, świadectwo świętych i w ogóle dwa tyś lat tradycji. Ważne jest co mówi dzisiaj rzecznik. Widzialne struktury kościoła dawno już w większości zdezerterowały z drogi wyznaczonej przez naszego Pana. Nie mogło być inaczej gdy porządek wiary zaczął rozchodzić się z porządkiem sposobu jej sprawowania. Szczególnie dzisiaj to widać, gdy zachęcają nas aby modlić się do telewizorów a przedtem zachęcali do niegodnego przyjmowania Najświętszego Sakramentu..
Tadeusz Kaktus
Ksiądz Profesor Guz się nie myli. Dziwne, że księża uważani za tych których wiara i doktryna jest najpewniejsza okazują swoją niewiarę: swietatradycja.wordpress.com/…/ks-profesor-tad…
Joanna17 shares this
4.7K
Warto poczytać.
PiotrM
O wymiarze ducha oni wiedzą tyle co kot napłakał!
pmichal
Ci z najwyższej półki o wymiarze ducha wiedzą bardzo dużo, dlatego też robią to co robią. To lucyferianie.
pmichal
Nie potrzeba tutaj dużo słów. Ci, którzy boją się zakażenia, poprzez Komunię świętą nie wierzą, że przyjmują Pana Jezusa.
To jest tak oczywiste jak 2+2=4.
To, że przeistoczeniu ulega substancja, a nie przypadłości niczego tutaj nie usprawiedliwia.
Człowiek przyjmujący Pana Jezusa z prawdziwą wiarą i ufnością NIGDY nie pomyśli, że może się wówczas coś niedobrego dla niego wydarzyć.
Inna sprawa, …More
Nie potrzeba tutaj dużo słów. Ci, którzy boją się zakażenia, poprzez Komunię świętą nie wierzą, że przyjmują Pana Jezusa.
To jest tak oczywiste jak 2+2=4.
To, że przeistoczeniu ulega substancja, a nie przypadłości niczego tutaj nie usprawiedliwia.
Człowiek przyjmujący Pana Jezusa z prawdziwą wiarą i ufnością NIGDY nie pomyśli, że może się wówczas coś niedobrego dla niego wydarzyć.
Inna sprawa, jeżeli jest człowiekiem niewierzącym, bądź ma nieczyste sumienie i obawia się pokarania, obawia się przyjęcia Ciała i Krwi Pańskiej na sposób w jaki uczynił to Judasz, który po Komunii w stanie grzechu śmiertelnego (zdrada Pana Boga) został całkowicie zniewolony przez szatana.
real898
O elohimie to szkoda gadac ale można się pomodlic za niego jeżeli to człowiek a nie demon bo znam osobę która dostała smsa od demona ...