Można się zaprzeć wiary wprost i niewprost.

Wprost zapiera się człowiek wiary, gdy się bez ogródki wypiera wiary słowami;

niewprost zaś zapiera jej się, gdy pełni takie uczynki, które albo ze swej natury albo ze zwyczaju są wyrazem fałszywej religii np.


klękanie przed bałwanem,

udział w religijnych obrzędach heretyków (communio in sacris cum haereticis vel infidelibus) itp.

(Bp Konrad …More
Można się zaprzeć wiary wprost i niewprost.

Wprost zapiera się człowiek wiary, gdy się bez ogródki wypiera wiary słowami;

niewprost zaś zapiera jej się, gdy pełni takie uczynki, które albo ze swej natury albo ze zwyczaju są wyrazem fałszywej religii np.


klękanie przed bałwanem,

udział w religijnych obrzędach heretyków (communio in sacris cum haereticis vel infidelibus) itp.

(Bp Konrad Martin, Katolicka nauka obyczajów, Wyznanie wiary – professio fidei).