Clicks123
V.R.S.

Św. Grzegorz Wielki: nie można czcić Boga poza Kościołem

Święty Papież Grzegorz I Wielki, Ojciec Kościoła w: Moraliach (jest to komentarz do Księgi Hioba), księga XIV odpowiada na dylematy modernistów
tł. za: lectionarycentral.com/GregoryMoralia/Book14.html

“Czyż przez wzgląd na ciebie ziemia zostanie opuszczona? (J 18,4 – Wlg)
Albowiem [heretycy] uważają że oni sami wszędzie czczą Boga, że zajmują cały świat. Zatem można powiedzieć: Czyż przez wzgląd na ciebie ziemia zostanie opuszczona? lecz oni często mówią do wiernych: czyż, jeśli to co mówicie byłoby prawdą, została opuszczona przez Boga cała ziemia, którą sami zajęliśmy dzięki naszej rzeszy. Następnie Kościół święty powszechny głosi że nie można prawdziwie czcić Boga poza nim [Kościołem], stwierdzając że poza nim nikt nie osiągnie zbawienia. Jednak przeciwnie, heretycy, którzy są pewni że mogą się zbawić nawet bez niego, utrzymują, że pomoc Boża jest im zsyłana w każdym miejscu. Dlatego mówią: Czyż przez wzgląd na ciebie ziemia zostanie opuszczona? to jest: czy ci, którzy są poza wami nie mogą zostać zbawieni? Dlatego dodaje się następnie: czy skały zostaną wzruszone z miejsca swego?
Heretycy nazywają te osoby “skałami”, które według [heretyków] poglądów, dzięki subtelności swych myśli wyróżniają się z ludzkiej rasy, które są otoczone taką chwałą, jaką chowają dla nauczycieli. Jednak, gdy Kościół Święty poświęca się zadaniu zebrania na łonie prawdziwej wiary różnych kaznodziejów, którzy błądzą, czymże to jest jeśli nie wzruszaniem skał z zajmowanych przez nie miejsc, tak aby zyskując prawdziwe spojrzenie na rzeczy, mogli spocząć w pokorze, wewnątrz niego [Kościoła], ci którzy do tej pory trwali twardo w swych fałszywych poglądach?
Jednakże heretycy wspólnie się temu sprzeciwiają i przeciwstawiają skałom wzruszonym ze swych miejsc poprzez jego [Kościoła] głos, albowiem są przeciwni temu by ci, którzy pośród nich, wywyższeni poprzez swe myśli, byli obdarzeni fałszywą doktryną, przychodząc do niego [Kościoła] przemyśleli to co prawdziwe w duchu pokory. (…)”




Powyższe nauczanie było potem cytowane w papieskich dokumentach np. przez papieża Grzegorza XVI w Summo iugiter studio (XIX w.):
tł. za: papalencyclicals.net/greg16/g16summo.htm
“Wreszcie wielu z owych błądzących próbuje przekonać siebie i innych że ludzie uzyskują zbawienie nie tylko w religii katolickiej, lecz że nawet heretycy mogą uzyskać życie wieczne (…) Wiecie jak gorliwie Nasi poprzednicy nauczali owego artykułu wiary, któremu owi [ludzie] ośmielają się zaprzeczać, to jest konieczność wiary i jedności katolickiej do zbawienia. (…) Św. Augustyn i inni biskupi afrykańscy, którzy zabrali się na synodzie w Circie w roku 412 wyjaśnili powyższe bardziej obszernie: “Kto oddzielił się od Kościoła Katolickiego, bez względu na to jak chwalebnie żyje, nie otrzyma życia wiecznego, lecz ściągnął gniew Boży z powodu tego jednego przestępstwa: że opuścił jedność z Chrystusem. Pomijając inne, właściwe cytaty, niezliczone prawie w pismach Ojców, oddajmy chwałę św. Grzegorzowi Wielkiemu, który wyraźnie zaświadcza że jest takie jest nauczanie Kościoła Katolickiego. Powiada on: “Święty Kościół powszechny naucza że nie jest możliwe prawdziwe oddawanie czci Bogu poza nim [Kościołem] i stwierdza że wszyscy poza nim nie zostaną zbawieni.” Oficjalne akty Kościoła głoszą ten sam dogmat. Dlatego, w dekrecie o wierze, który ogłosił Innocenty III wraz z Soborem Laterańskim IV, napisano owe rzeczy: “Istnieje jeden powszechny Kościół wszystkich wiernych poza którym nikt nie uzyska zbawienia.”