D4wCio121
1325

Różaniec Fatimski

Różaniec

W Fatimie Matka Boża nieustannie prosiła pastuszków, aby codziennie odmawiali różaniec, ofiarowując go w intencji pokoju na świecie. Od samego początku istnienia Sanktuarium Fatimskiego różaniec wyznacza modlitewny rytm życia tego miejsca. Modlitwa różańcowa ciągle rozbrzmiewa w głosach pielgrzymów, którzy zbliżają się do Chrystusa poprzez rozważanie tajemnic Jego życia u stóp Maryi.

Od poniedziałku do piątku różaniec odmawiany o 18.30 w Kaplicy Objawień jest transmitowany na żywo przez rozgłośnie Rádio Renascença i Rádio SIM oraz telewizje i radio Canção Nova i Telepace. W sobotę i niedzielę – transmisja w Rádio SIM.

Jak się odmawia różaniec w Fatimie?

Na początku modlitwy:

(Znak krzyża:)
Boże, przybądź nam z pomocą / Ratuj nas Panie i zbaw
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

W każdej dziesiątce:

Wypowiedzenie i rozważanie tajemnicy z życia Jezusa i Jego Matki
+
Ojcze nasz
+
10 Zdrowaś Maryjo
+
Chwała Ojcu oraz akt strzelisty i modlitwa fatimska:
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków.

O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy.

O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

Na zakończenie modlitwy

3 Zdrowaś Maryjo
+
Salve Regina (Witaj Królowo)

Tajemnice różańcowe

Każdemu dniowi tygodnia odpowiada jedna część różańca, składająca się z pięciu tajemnic z życia Jezusa i Jego Matki:

niedziela tajemnice chwalebne
poniedziałek tajemnice radosne
wtorek tajemnice bolesne
środa tajemnice chwalebne
czwartek tajemnice światła
piątek tajemnice bolesne
sobota tajemnice radosne

Tajemnice radosne

1.º tajemnica| Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie (Łk 1,26-38)

2.º tajemnica| Nawiedzenie św. Elżbiety (Łk 1,39-56)

3.º tajemnica| Narodzenie Pana Jezusa (Łk 2,1-20)

4.º tajemnica| Ofiarowanie Jezusa w świątyni (Łk 2,22-38)

5.º tajemnica| Znalezienie Pana Jezusa (Łk 2,41-50)

Tajemnice światła

1.º tajemnica| Chrzest Jezusa w Jordanie (Mt 3,13-17)

2.º tajemnica| Cud w Kanie Galilejskiej (J 2,1-11)

3.º tajemnica| Nauczanie Jezusa o Królestwie i wezwanie do nawrócenia (Mk 1,14-15)

4.º tajemnica| Przemienienie na Górze Tabor (Łk 9,28-36)

5.º tajemnica | Ustanowienie Eucharystii (Łk 22,14-20)

Tajemnice bolesne

1.º tajemnica| Modlitwa w Ogrójcu (Mt 26,36-46)

2.º tajemnica| Biczowanie Pana Jezusa (Mt 27,24-26)

3.º tajemnica| Ukoronowanie cierniem (Mt 27,27-31)

4.º tajemnica| Droga krzyżowa (Łk 23,26-32)

5.º tajemnica| Śmierć na krzyżu (J 19,17-30)

Tajemnice chwalebne

1.º tajemnica| Zmartwychwstanie Pana Jezusa (Mt 28,1-10)

2.º tajemnica| Wniebowstąpienie Pana Jezusa (Dz 1,6-11)

3.º tajemnica| Zesłanie Ducha Świętego (Dz 1,12-14 e 2,1-4)

4.º tajemnica| Wniebowzięcie Matki Bożej (Łk 1,48-49)

5.º tajemnica| Ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi (Ap 12,1-17)

Sanktuarium Fatimskie | Różaniec (fatima.pt)v

ZETAIGREKA&JUDOKA(Wyrwani z niewoli) - Kamienie Wołać Będą - YouTube

Pięć kamieni, które niósł Dawid w swojej torbie przeciw Goliatowi to symbol walki duchowej

Piękny, o pociągającym wyglądzie Dawid opracował zaskakującą strategię, aby zwyciężyć olbrzymiego i budzącego strach Filistyna Goliata: „Wziął w ręce swój kij, wybrał sobie pięć gładkich kamieni ze strumienia, włożył je do torby pasterskiej, którą miał zamiast kieszeni, i z procą w ręce skierował się ku Filistynowi” (1 Sm 17, 40). Porzucił lśniącą zbroję i atrybuty siły. Zanim Dawid stanął do rozprawy z Filistynem, został publicznie wzgardzony i zelżony przez olbrzyma, który był pewny swego zwycięstwa. Dawid wygrał, nie stoczywszy potyczki.

Podobnie rzecz się miała z Chrystusem. Niepozorny w swym człowieczeństwie, równie publicznie wzgardzony i odrzucony przez olbrzymie skondensowanie zła ubranego w religię, przez pięć ran odnosi zwycięstwo.

Symbole ożywają nieprawdopodobnie: drewno kija pasterskiego i procy — symbol krzyża, pokorna droga ku wrogowi, wysłana donośnym rżeniem ze śmiechu i szyderstwem, niespodziewane zwycięstwo. Pięć kamyków to pięć ran, uderzających w samo czoło zła. Najskuteczniejsza forma wojowania — bezbronność poniżona i skrępowana.

Dawid wziął pięć kamieni, ale wystarczył jeden, by zabić przeciwnika. Pięć ran Chrystusa ukrytych w „torbie” człowieczeństwa stanowiło „kapitał” zwycięstwa, chociaż wystarczyłoby o wiele mniej — może nawet jedna rana. Miłość Boga do człowieka jest jednak niewyczerpana. Miłosiernie wydobywa człowieka ze śmiertelnej pułapki grzechu. Dzięki temu możemy świętować miłosierdzie.

Miłosierdzie Boga przekracza niemożność człowieka i osadza go w przestrzeni zmiłowania. Tu dokonuje się odrodzenie delikatnej tkanki życia. Miłosierdzie i życie są zbratane z nadzieją. Miłosierdzie nie dotyczy jedynie przeszłości czy grzesznych nawarstwień, ale otwiera niezwykle hojną wizję przyszłości. Miłosierdzie otwiera oczy miłości i nie pozwala w nich gasnąć światłom ocalenia. Jest jak dłoń wyciągnięta nad przepaścią kłamstw. W miłosierdziu dokonuje się zwyciężanie potworności grzechu. Ono najpełniej odzyskuje stworzenie dla Boga.

Lecz miłosierdzie może być nadużywane. Można je prowokować, z nim się oswoić, bagatelizować je, a także posługiwać się nim w sposób naiwny. Nasze ludzkie miłosierdzie, okazywane w przebaczeniu, winno być osadzone w ewangelicznym pouczeniu: „jeśliby nawet [brat] siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: «Żałuję tego», przebacz mu!” (Łk 17, 3—4).

Dwa istotne warunki: przychodzi i żałuje. Gdy brak owego przychodzenia i żalu, miłosierdzie zmienia się w groteskę. Wielkim błędem jest szafowanie miłosierdziem, gdy nie ma trudu chodzenia w prostocie dróg ani skruchy, która wypowiada się w łzawiącym sercu.

Pomiędzy miłosierdziem a zuchwalstwem i pogardą istnieje cienka granica. Pewien wojujący z Kościołem człowiek mawiał, iż będzie umierał spokojnie, gdyż obowiązkiem Pana Boga jest odpuszczać grzechy. W takich zuchwałych słowach nie dopuszcza się do siebie łaski. Szyderstwo najmocniej nasącza ziemię bezlitosnym jadem. Jest jak ukąszenie węża, które zamyka bramy raju.

Miłosierdzie można również wymuszać, gdy staje się elementem gry. Czasem, w ogniu oskarżenia, buduje się misternie piramidę obwinień, by drugiemu zatkać usta poczuciem winy. Nie w ma w tym ani żalu, ani zwracania się ku drugiej osobie, lecz niemiłosierne mnożenie zarzutów. Pośród niemiłosiernych słów grzebane jest dochodzenie do prawdy. Zdławione kłamstwem miłosierdzie jest tą samą królewską szatą, którą żołnierze zarzucili szyderczo na Jezusa po biczowaniu. Miłosierdzie okrywa ubiczowaną prawdę. Bądźcie zatem prawdziwie miłosierni, abyście mogli miłosierdzia dostąpić (por. Mt 5, 7).

opr. mg/mg

Z dalekiej Fatimy donośnie brzmi dzwon - YouTube
D4wCio121 shares this
262