Św. Atanazy aleksandryjski 2 maja.

Atanazy Wielki przyszedł na świat w stolicy Egiptu, w czasie względnego pokoju pomiędzy rozszerzającym swe wpływy chrześcijaństwem a oporną wobec Bożego objawienia władzą imperium rzymskiego. Będąc małym chłopcem i później jako młody mężczyzna był świadkiem dziejowego przełomu w tych stosunkach. Na początku IV wieku miało miejsce jedno z największych prześladowań chrześcijan, kiedy to cesarz Dioklecjan zamierzał wytępić wszystkich chrześcijan, natomiast już w kilkanaście lat później, za panowania Konstantyna Wielkiego i Licyniusza, religia katolicka otrzymała wolność i została zrównana z innymi kultami. Nie oznaczało to oczywiście uczynienia z niej wyznania państwowego, ale zaczęła ona dynamicznie przenikać do życia publicznego, by wkrótce pozyskać całe rzymskie imperium dla wiary Jezusa Chrystusa. Na monetach zaczęły pojawiać się symbole chrześcijańskie, ukazywały się także pierwsze zakazy praktykowania pewnych form pogańskich zabobonów. Unormowanie stosunków z cesarstwem nie miało jednak oznaczać końca duchowej wojny prowadzonej przez Kościół… Święty Augustyn pisał o tych czasach, iż nieprzyjaciel ludzkiego zbawienia, widząc jak upadają bałwochwalcze kulty, obrażające Stwórcę i poniżające człowieka, znalazł inny sposób na oderwanie dusz od Boga – powołał groźnych herezjarchów, którzy wywracając naukę objawioną, pociągnęli za sobą ogromną ilość wyznawców.

W Aleksandrii, gdzie urodził się Anatazy i gdzie sprawował później z wielkim utrapieniem urząd biskupi, powstał herezjarcha, który zaburzył jedność i pokój Kościoła na długie lata. Ariusz, przejęty pojęciami platońskiej metafizyki, uznawał Boga za monadę, czyli niepodzielną całość, skąd wyprowadzał wniosek, iż Syn Boży musiał być niejako późniejszy niż Ojciec i stworzony przez Niego. Oznaczało to zanegowanie Bóstwa Chrystusa Pana, a tym samym Trójcy Świętej, a więc prawdy wiary fundamentalnej dla chrześcijan. Błędy te z dobitną prostotą ... Św. Atanazy aleksandryjski