Jota-jotka shares this
1325
4. Byli obcy światu, ale bliscy Bogu i z Nim zaprzyjaźnieni. Sobie zdawali się niczym, świat nimi gardził, lecz w oczach Boga byli najdrożsi i ukochani. Trwali w prawdziwej pokorze, żyli w zwykłym posłuszeństwie, chodzili pełni miłości i cierpliwości i dlatego codziennie stawali się coraz doskonalsi i otrzymywali wiele łaski od Boga. Są odtąd dla wszystkich duchownych przykładem i lepiej …More
4. Byli obcy światu, ale bliscy Bogu i z Nim zaprzyjaźnieni. Sobie zdawali się niczym, świat nimi gardził, lecz w oczach Boga byli najdrożsi i ukochani. Trwali w prawdziwej pokorze, żyli w zwykłym posłuszeństwie, chodzili pełni miłości i cierpliwości i dlatego codziennie stawali się coraz doskonalsi i otrzymywali wiele łaski od Boga. Są odtąd dla wszystkich duchownych przykładem i lepiej zachęcają do doskonałości, niż całe tłumy letnich skłaniać by mogły do lenistwa.
Jota-jotka
youtu.be/dniGJFXoDwI
ŚWIĘTE IMIĘ JEZUS
Jota-jotka
Jota-jotka
Nowa Historia.
Trzeba to nie tylko zobaczyć ,ale PRZEŻYĆ
( niby nic ...ale dreszcz przechodzi za każdym razem jak oglądam .) Maryja nie zostawi swoich dzieci 🙏❤️📿
Jota-jotka
,,5. Przypuśćmy, że co roku wykorzenimy z duszy jedną wadę. Niedługo osiągniemy doskonałość. Lecz z nami dzieje się czasem odwrotnie. Lepsi i czystsi bywamy na początku naszego nawrócenia niż po latach powołania.
Nasza żarliwość i nasz rozwój powinny codziennie wzrastać, a dzisiaj zdaje się niekiedy, że to już wiele, jeśli kto potrafi zachować choć cząstkę swojej pierwszej gorliwości.
Jeśli na …More
,,5. Przypuśćmy, że co roku wykorzenimy z duszy jedną wadę. Niedługo osiągniemy doskonałość. Lecz z nami dzieje się czasem odwrotnie. Lepsi i czystsi bywamy na początku naszego nawrócenia niż po latach powołania.
Nasza żarliwość i nasz rozwój powinny codziennie wzrastać, a dzisiaj zdaje się niekiedy, że to już wiele, jeśli kto potrafi zachować choć cząstkę swojej pierwszej gorliwości.
Jeśli na początku zdołamy się trochę przełamać, to z czasem wszystko będzie nam przychodzić lekko i radośnie.,,
(...)

,,1. Spójrz na żywe przykłady świętych Ojców, w których jaśnieje doskonałość i pobożność, a ujrzysz, jak to mało, prawie nic, do czego my dochodzimy. O, czymże jest nasze życie, jeśli je porównamy z ich życiem?
Święci i przyjaciele Chrystusa służyli Panu w głodzie i pragnieniu, w chłodzie i nagości, w pracy i trudzie, w czuwaniu i postach, w modlitwie i rozmyślaniach, w prześladowaniach i w poniżeniu.,,

«Anno,czemu płaczesz? Dlaczego nie jesz? Czemu się twoje serce smuci? Czyż ja nie znaczę dla ciebie więcej niż dziesięciu synów?»

.:ILG:. - 10 stycznia 2022: CZYTANIA LITURGICZNE
MEDALIK ŚW. BENEDYKTA
,,1. Pusty to człowiek, który całą nadzieję pokłada w ludziach i w innych stworzeniach. Nie wstydź się służyć ludziom z miłości do Jezusa Chrystusa i uchodzić w życiu za biedaka. Nie polegaj na samym sobie, ale buduj swoją nadzieję na Bogu. Czyń, co w twojej mocy, a Bóg wspomoże twoją wolę. Nie dowierzaj własnej wiedzy ani czyjemuś sprytowi, lecz ufaj Łasce Bożej, która wspiera pokornych, a …More
,,1. Pusty to człowiek, który całą nadzieję pokłada w ludziach i w innych stworzeniach. Nie wstydź się służyć ludziom z miłości do Jezusa Chrystusa i uchodzić w życiu za biedaka. Nie polegaj na samym sobie, ale buduj swoją nadzieję na Bogu. Czyń, co w twojej mocy, a Bóg wspomoże twoją wolę. Nie dowierzaj własnej wiedzy ani czyjemuś sprytowi, lecz ufaj Łasce Bożej, która wspiera pokornych, a zadufanych w sobie upokarza.''
MementoMori+++
"Ludwik często rozmyślał o znikomości i kruchości rzeczy tego świata w porównaniu z wiecznością. Podobnie jak św. Teresa z Ávili traktował swoje życie jako pewne wygnanie. Dlatego całym sercem pragnął powierzyć się Bogu. W podobnym duchu w liście do bratowej wypowiadała się także Zelia: „Pragnęłabym, byście wszyscy byli szczęśliwi. Choć pełnego szczęścia nie ma na tym świecie. Marnuje się czas, …More
"Ludwik często rozmyślał o znikomości i kruchości rzeczy tego świata w porównaniu z wiecznością. Podobnie jak św. Teresa z Ávili traktował swoje życie jako pewne wygnanie. Dlatego całym sercem pragnął powierzyć się Bogu. W podobnym duchu w liście do bratowej wypowiadała się także Zelia: „Pragnęłabym, byście wszyscy byli szczęśliwi. Choć pełnego szczęścia nie ma na tym świecie. Marnuje się czas, szukając go tutaj”. W innym liście pisała: „nieszczęścia dotykają wszystkich ludzi. Najszczęśliwsi są tylko mniej nieszczęśliwymi. Najmądrzejszą i najprostszą rzeczą w tym wszystkim jest zdać się na wolę Bożą i z góry przygotować się do niesienia krzyża możliwie najodważniej”. Były to prorocze słowa, gdyż wkrótce Zelia została poddana próbie znoszenia nieuleczalnej choroby." (Spragnieni nieba )