Clicks804

"Ostateczne rozwiązanie-Conspiracy"-film hist.USA 2001, lektor PL(link do całego filmu w opisie)

Radek33
2
link do całego filmu: www.cda.pl/video/153894853 Zima 1942 r., rezydencja Wannsee pod Berlinem. Szef IV wydziału gestapo - Adolf Eichmann-człowiek odpowiedzialny za wprowadzenie w czyn ostatecznej…More
link do całego filmu: www.cda.pl/video/153894853
Zima 1942 r., rezydencja Wannsee pod Berlinem. Szef IV wydziału gestapo - Adolf Eichmann-człowiek odpowiedzialny za wprowadzenie w czyn ostatecznej eksterminacji Żydów, kieruje ostatnimi przygotowaniami do mającego się tu odbyć tajnego spotkania-konferencji. Na stołach wykwintne jedzenie, eleganckie trunki, wytworna zastawa. Po kolei zjeżdżają się zaproszeni goście: 14 wysokich rangą oficerów, urzędników i esesmanów III Rzeszy. Jako ostatni przybywa generał SS Reinhard Heydrich - to właśnie ten człowiek przedstawi uczestnikom spotkania najbardziej przerażający plan w dziejach świata-wymordowania wszystkich Żydów w Europie(planował jeszcze w przyszłości eksterminację wszystkich Słowian) .Przerażająca i autentyczna historia sekretnego spotkania przywódców faszystowskich Niemiec w 1942 roku w Wannsee, podczas którego ustalono oficjalny program rozwiązania "kwestii żydowskiej" - finalizowano plany totalnej eksterminacji Żydów.
Jest to pierwszy z czterech filmów o Adolfie Eichmannie,które postaram się wrzucić.Kolejne trzy to jego dzieje ,m.in próba jego uchwycenia w Argentynie,w której skrył się po wojnie.

www.youtube.com/watch
JezusMaryja1
www.lifesitenews.com/news/trudeau-mulls-m…
Na dzisiaj "OSTATECZNE ROZWIAZANIE" ma byc zastosowane wobec KATOLIKOW i KOSCIOLA SWIETEGO CHRYSTUSOWEGO. Tak postanowil SZATAN i tak maja wykonac jego sludzy "na tronach".
Radek33
W konferencji w Wannsee, na której przyjęto plan eksterminacji 11 milionów Żydów, uczestniczyło 15 przedstawicieli najwyższych władz III Rzeszy.Wymordowanie milionów nie wymagało fanatycznego, graniczącego z obłędem sadyzmu; wystarczyło gorliwe posłuszeństwo wobec wodza".

Protokół konferencji z 20 stycznia 1942 r. w Wannsee został odnaleziony w 1947 r. przez Roberta Kempnera, niemieckiego …More
W konferencji w Wannsee, na której przyjęto plan eksterminacji 11 milionów Żydów, uczestniczyło 15 przedstawicieli najwyższych władz III Rzeszy.Wymordowanie milionów nie wymagało fanatycznego, graniczącego z obłędem sadyzmu; wystarczyło gorliwe posłuszeństwo wobec wodza".

Protokół konferencji z 20 stycznia 1942 r. w Wannsee został odnaleziony w 1947 r. przez Roberta Kempnera, niemieckiego prawnika, działacza niemieckiej socjaldemokracji w latach dwudziestych, który w 1938 r. wyemigrował do Francji a następnie USA. Po wojnie pełnił funkcję zastępcy głównego amerykańskiego oskarżyciela w pierwszym procesie norymberskim. Rok później został głównym oskarżycielem w tak zwanym procesie ministerstw, w którym na ławie oskarżonych zasiadło 21 wysokich urzędników III Rzeszy. Podczas przygotowań do procesu Kempner odnalazł kopie protokołu konferencji w Wannsee wśród ocalałych dokumentów Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Wszystkie należały do Martina Luthera, który był podsekretarzem stanu tego resortu.

Przewodniczący konferencji w Wannsee szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA) Reinhard Heydrich zmarł w Pradze, trzy miesiące później w wyniku ran odniesionych w zamachu 27 maja 1942 r. zorganizowanym przez członków czeskiego ruchu oporu wyszkolonych w Anglii.

Proces głównego wykonawcy planu przyjętego w Wannsee, Adolfa Eichmanna, szefa Wydziału Żydowskiego w Głównym Urzędzie Bezpieczeństwa Rzeszy, był najbardziej spektakularną próbą rozliczenia niemieckich zbrodni wobec Żydów. Choć w 1945 r. Eichmann przebywał w amerykańskich obozach jenieckich, nie odkryto jego prawdziwej tożsamości. W 1950 r. uciekł z Niemiec do Argentyny dzięki pomocy siatki dawnych nazistów. Pod nazwiskiem Klement pozostawał na wolności do maja 1960 r., gdy agenci izraelskiego Mosadu porwali go z Buenos Aires.

W procesie przeprowadzonym w Jerozolimie został skazany na karę śmierci, którą wykonano w 1962 r.

Nieznane są losy szefa Gestapo Heinricha Muellera. Do ostatnich chwil istnienia III Rzeszy pełnił swój urząd i po raz ostatni był widziany w kwaterze Gestapo 1 maja 1945 r. w Berlinie. Według najbardziej prawdopodobnych wersji zdarzeń mógł zginąć podczas ostatnich walk o miasto, próbując wydostać się z upadającej stolicy III Rzeszy lub popełnił samobójstwo. Rozważano również jego ucieczkę do jednego z krajów Ameryki Południowej (gdzie miał być widziany w latach siedemdziesiątych) lub aresztowanie przez amerykańskie lub sowieckie służby specjalne, dla których mógł być cennym źródłem informacji. Wymiar sprawiedliwości RFN oraz Izrael w latach sześćdziesiątych poszukiwały tropów Heinricha Muellera. Nigdy nie udało się potwierdzić jego śmierci ani odnaleźć ciała.

Przed sądem stanął Otto Hofmann, wyższy Dowódca SS i Policji, kierownik Urzędu ds. Genealogii w Głównym Urzędzie Rasy i Osadnictwa SS. W marcu 1948 r. został oskarżony o zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne. Skazany na 25 lat więzienia został zwolniony już w 1956 r. z więzienia w Landsbergu. Do końca życia pracował jako handlowiec. Zmarł w 1982 r. w RFN.

Przed sądem stanął SS-Brigadefuehrer, szef SD i policji bezpieczeństwa na Generalne Gubernatorstwo i w Hadze Karl Eberhard Schoengarth, odpowiedzialny za eksterminację ludności żydowskiej i polskiej, między innymi za zamordowanie lwowskich profesorów. W lipcu 1945 r. został aresztowany przez Brytyjczyków i postawiony przed brytyjskim Trybunałem Wojskowym w Enschede, ale nie pod zarzutem udziału w masowych mordach, lecz za zamordowania zestrzelonego nad Holandią lotnika alianckiego w listopadzie 1944 r. Schoengarth został skazany na karę śmierci i powieszony w maju 1946 r.

Na 3,5 roku więzienia w tzw. procesie ministerstw skazano Wilhelma Stuckarta reprezentującego w Wannsee Ministerstwo Spraw Wewnętrznych III Rzeszy. Zwolniony z więzienia w 1949 r. zginął w 1953 r. w wypadku samochodowym pod Hanowerem.

Inny uczestnik konferencji Rudolf Lange zginął lub popełnił samobójstwo w lutym 1945 r. w Poznaniu, służąc tam jako dowódca Sipo i SD w Kraju Warty.

Kierownik Wydziału Prawa Państwowego w Kancelarii Partyjnej NSDAP, SS-Gtruppenfuehrer Gerhard Klopfer został po wojnie aresztowany i uniewinniony z powodu braku dowodów przestępstw. Pracował jako doradca podatkowy i adwokat. Zmarł w 1987 r. Był ostatnim żyjącym uczestnikiem konferencji w Wannsee. Kary uniknął również SS-Oberfuehrer Erich Neumann, aresztowany w 1945 r. przez aliantów i zwolniony ze względu na stan stan zdrowia w 1948 r. Zmarł w 1948 lub 1951 r.

Sekretarz stanu, zastępca gubernatora Hansa Franka, Josef Buehler odpowiedzialny za zagładę Żydów w Generalnym Gubernatorstwie został aresztowany przez aliantów i przekazany Polsce. Proces Buehlera toczył się w Krakowie od 17 czerwca do 10 lipca 1948 r. przed Najwyższym Trybunałem Narodowym. Został skazany za udział w zbrodniach na narodzie polskim na śmierć i powieszony w Krakowie 22 sierpnia 1948 r.

Martin Luther, którego dokumenty umożliwiły poznanie prawdy o wydarzeniach z Wannsee, zmarł 13 maja 1945 r. po uwolnieniu przez Sowietów z obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, do którego trafił za spiskowanie przeciwko szefowi MSZ III Rzeszy Joachimowi Ribbentropowi.

Reprezentujący Kancelarię Rzeszy Wilhelm Kritzinger został po wojnie aresztowany przez Brytyjczyków. W kwietniu 1946 r. został zwolniony z więzienia, ponownie aresztowany w grudniu 1946 r. i zwolniony ze względu na stan zdrowia. Podczas przesłuchań wyrażał żal za niemieckie zbrodnie. Zmarł w kwietniu 1947 r.

Sekretarz stanu w Ministerstwie Rzeszy do spraw Okupowanych Terytoriów Wschodnich Alfred Meyer popełnił samobójstwo w kwietniu 1945 r. Georg Leibbrandt z tego samego ministerstwa zmarł w 1982 r. W latach 40. współpracował z Amerykanami. W 1950 r. aresztowany na pół roku, ale nie postawiono mu zarzutów. Do końca życia zajmował się naukowo stosunkami rosyjsko-niemieckimi. Zmarł w Bonn w 1982 r.

Roland Freisler, przewodniczący Trybunału Ludowego, reprezentujący w Wannsee Ministerstwo Sprawiedliwości Rzeszy, zginął w alianckim nalocie na Berlin w lutym 1945 r.