Ewa
72283

Matka Boża Zwycięska

Różaniec jest najpotężniejszą bronią, jaką możemy się bronić na polu walki. - Siostra Łucja z Fatimy Pierwszym wielkim papieżem różańcowym był św. Pius V. W wydanej 17 września 1569 konstytucji apost…
Różaniec jest najpotężniejszą
bronią, jaką możemy się
bronić na polu walki.


- Siostra Łucja z Fatimy
Szczególnym owocem zwycięstwa pod Lepanto, który wiele przyczyniał się do popularności modlitwy różańcowej, było ustanowione przez następcę Piusa V, Grzegorza XIII, dekretem z 1 kwietnia 1573 święto Matki Bożej Różańcowej.

Papież nakazał obchodzić je - wyraźnie zaznaczając, że jest to podziękowanie Bogu za ocalenie od niebezpieczeństwa tureckiego - w każdą pierwszą niedzielę października.
One more comment from Nemo potest duobus dominis servire !
Pierwszym wielkim papieżem różańcowym był św. Pius V.

W wydanej 17 września 1569 konstytucji apostolskiej Consueverunt Romani Pontifices zaleca on różaniec jako szczególnie skuteczną modlitwę błagalną w czasie zagrożeń i utrapień, niewątpliwie mając na myśli ówczesne rozdarcie chrześcijaństwa po wystąpieniu Marcina Lutra.
jadwiska likes this.
urielrafael
Ewuniu, Bog Zaplac za dodanie!
urielrafael likes this.
jadwiska
Ewa
A przy dobrych pasterzach nie brakowało wiernego, modlącego się ludu. Moc, siła, błogosławieństwo... płynące z modlitw, zaufaniu bez reszty Bogu dawało upust Bożemu Miłosierdziu... i tak jak powiadała moja ś.p babcia 'bez Boga ani do proga'
Różaniec jest najpotężniejszą
bronią,
jaką możemy się
bronić na polu walki.

- Siostra Łucja z Fatimy
Ewa
"Biskupi rzymscy oraz inni święci ojcowie, nasi poprzednicy ilekroć trapiły ich wojny cielesne bądź duchowe, albo kiedy zagrażały im inne niebezpieczeństwa, mieli zwyczaj z tym większym pokojem i żarliwością służyć i oddawać się Bogu, aby tym łatwiej uniknąć zagrożeń i uzyskać bezpieczeństwo. Błagali o Bożą pomoc, swoimi prośbami i litaniami wzywali wstawiennictwa Świętych, i wraz z Dawidem …More
"Biskupi rzymscy oraz inni święci ojcowie, nasi poprzednicy ilekroć trapiły ich wojny cielesne bądź duchowe, albo kiedy zagrażały im inne niebezpieczeństwa, mieli zwyczaj z tym większym pokojem i żarliwością służyć i oddawać się Bogu, aby tym łatwiej uniknąć zagrożeń i uzyskać bezpieczeństwo. Błagali o Bożą pomoc, swoimi prośbami i litaniami wzywali wstawiennictwa Świętych, i wraz z Dawidem wznosili oczy ku górom, mając niezachwianą nadzieję, że stamtąd przyjdzie im pomoc".
urielrafael likes this.