Arcybiskup Lefewo w swoim ostatnim kazaniu mówi po prostu o poście, jest Wielki Post.
W jaki sposób mamy się zbliżyć do Pana Boga?
i przede wszystkim mamy Pana Boga umiwować.
Znowu ten sam właściwy temat, który wciąż raca.
Nasza miłość do Pana Boga musi tak naprawdę być wszystkim.
Jak ta miłość do Boga, Pana Boga się wyraża teraz.
Myślę, mówi, że najgłębszy, najważniejszy sposób
udowodnienia najukochańczemu Bogu
naszej miłości polega na tym, aby się modlić.
To jest bardzo piękne, prawda?
Wszyscy nauczyliśmy się z katechizmu, jak należy modlić, prawda?
I w ten sposób modlitwa jest to wniesienie się duszy ku Bogu.
Rozumiecie?
Z tej definicji św. Augustyna, powtarzaną przez św. Tomasza Zakwinu,
archbiskup wnioskuje to, co nam chce powiedzieć.
Jest to proste, jest to niewiele, a jednak bardzo wiele, mówi on.
Wznosić naszą duszę ku Bogu.
Myślę, że gdybyśmy tę definicję modlitwy, wzniesienie naszej duszy ku Bogu bardziej urzeczywistniali,
bylibyśmy mniej przywiązani do dóbr tej ziemi i za to więcej do samego Boga i do dóbr niebieskich.
I więc, jakie są rodzaje modlitwy, jakie są rozmaite sposoby modlitwy i teraz znowu przedstawia nam najpierw modlitwę ustną, jak tutaj przedstawi Różaniec i tak dalej, potem modlitwa myślna.
To modlitwa wnętrzna, to tłumacze, nazywa się dla wiernych tłumacze z cichą modlitwą.
Polega na tym, że znosi dusza, którą Bogu rozmyśla o Jego wniosłości, Jego doskonałości,
bez wypowiadania jakichkolwiek słyszalnych nazewną słów, prawda?
Więc to są podróże właściwe.
nasze adoracja na święciego Zakamentu, wizyta na święciego Zamen Ramendu w ciągu dna
i przede wszystkim właściwy to nasze rozważanie.
Czytając książkę, myślimy o tym, co pytamy,
znosimy nasze serce do Bogu rozważając po prostu
to, co Wy powinniście teraz robić, po tym wykładze
idząc na semano, żeby do Kościoła powinniście rozmyślać.
To na tym polega rekolekcja.
A potem mówi po prostu, a jeszcze jest trzeci rodzaj modlitwy.
Obok modlitwy ustnej i modlitwy myślnej jest jeszcze, tutaj mówi, modlitwa serca.
A ta stanowi właściwą istotę modlitwy jest najważniejsza.
A czym jest modlitwa serca? I teraz słuchajcie dobrze.
Jest to modlitwa, która wewnętrznie wyraża miłość.
jaką szema do Pana Boga.
Nawet bez sięgólnych myśli na jakikolwiek temat.
Na przykład odoskonałeś Pana Boga
albo od o wyłudzie miłości Boga do nas.
Nie, polega ona po prostu na tym,
bo kochać Boga, wyrażać
ukulanemu Bogu, naszą miłość do Niego,
Jest to potem do tego, i to jest bardzo piękne, co dziecko, który jest w ramionach mamy, czuje się, czuje w swoim sercu to ukochanie matki albo do ukochanego ojca.
Ona jest szczęśliwy, ona jest w ramionach swojego ojca, swojej matki, ono nie myśli o niczym innym, ono myśli tylko o tym, że kocha swoich rodziców.
I oddam właściwie, że ta mama patrzy na to dziecko wtedy i dziecko patrzy na mamy, to piękny, rajski wręcz uśmiech, prawda, który tu się widnieje.
Niesamowity. To jest to wobec Pana Boga, co Arcebisco Prefere, swoją dziecięcą, duchszą obustu nam przekaza.
To jest niezamowitrze i również my, również my musimy mieć tą naturalną, głęboką, niezmienną miłość do ukochanego Boga.
Ta motywat serca jest najmilsza Panu Bogu, ponieważ wówczas należymy całkowitrze do Niego.
Właśnie przez to ofiarujemy całkowitrze Bogu.
To jest taki gest, to jest to zniesienie dusze do Boga.
Nie muszę dużo myśleć, nie muszę po prostu dużo powiedzieć, albo w ogóle nic.
To jest taki gest właściwie ten gest ofatorium.
Weź, Panie.
I po prostu tam Panu Bogu, taki akt oddania, taki zachowanie oddanie.
Wszystko dla Ciebie, Panie Jezu.
Wszystko dla Ciebie.
Kocham Cię, prawda?
Czasem wyrażam to w jakich aktach strzelistych.
Bardzo wielu ludzi ma problemy.
Sion uwóził ksiądz, szegoliu ksiądz Karol w każdej możliwych sytuacji.
Akte strzeliste, akte strzeliste, akte strzeliste.
Jeszcze raz akte strzeliste.
Może szedzę, że możesz mi pouczyć, może coś innego.
Za każdym razem przechodzę do spowiedzi do ciebie.
Akte strzeliste, akte strzeliste, akte strzeliste.
A nie potrafię!
Dlaczego nie potrafisz?
Ponieważ te akty z cielisty potrafisz wtedy, jeśli one są wyrazem czegoś krębszego.
Wyrazem akurat tego dziecięcego, odaniasze.
I to jest po prostu pietaz.
To właściwie jest nabożeństwo, pobożność, dewocjo.
To jest właściwie to wnosienie twojej duszy do Pana Boga.
Są już się po prostu do Niego, do Ojca, do Boga, do Chrystusa.
I dlaczego odziewisz się tak samo do Marii, prawda?
I arcybiskup Lefevre mówi, ofiarujemy nasze ciała, ofiarujemy naszą wolną, ofiarujemy nasz czas, wszystko, czym jesteśmy, temu, który nas stworzył, temu, który nas czeka.
To właściwie to sushi by, weź panie, daj to, dam tobie, na początku kaście cieniości, taki wzrok.
Kiedy leąciciel przechodzi przez drzwi do swoich po prostu właściwe potworów,
przepraszam, swoich okolich dzieci, pawta, w tym momencie po prostu weż panie.
Po prostu wszystko co teraz robię.
Jeśli kapant wchodzi do konfejsynału, przyjmuje następnego klienta, pawta, weż panie.
Jego z wszystkimi po prostu grzechiami i mnie samego też, do siebie, pawta i tak dalej.
I to jest najlepszy sposób, aby więcej nie grzesić, albo przynajmniej nie popełniać więcej ciężkich szechów.
Ten, kto prawdziwie kocha Pana Boga, ofiaruje Mu w pewnym sensie siebie i wszystko czym jest, na co dzień i na zawsze.
Ta modlitwa serca może trwać bez pierwy.
Tak jak dziecko, które kocha swoich rodziców, kocha ich zawsze z bekrat bezkaniczną, całkowitą,
z tabością, jakim my musimy kochać najdroższego Pana Boga.
Wyobrażamy dziecko, które mówi...
czteroletnie dziecko do swojej najukochańczej mamy, mama kocham się i potem dziecko zasznie,
że mama ma bąpliwości i teraz dziecko, które zasnął, już teraz mnie nie kocha.
Oczywiście kocha, mimo tego, że zasnął, nawet śpiąc kocha swoją mamę, prawda?
Tak samo, nie musimy kochać naszego abana Boga.
A jeśli kochamy w ten sposób, nie będziemy się więcej bali grzechu, ponieważ będziemy czuli.
że nieposłusieńca wobec Boga oddala nas od Niego.
Właściwie ta stała, to stało po prostu
wznosienie naszej tusy ku Bogu
uniemożliwia wręcz po prostu popełnienia grzechów.
Uniemożliwia po prostu, że po prostu
możemy mu wyrazić przykrości.
Jeśli go prawdziwe kochamy,
jak się moglibyśmy kochać całego serca
i jednocześnie nie podobacz Mu
i mój biec nieposłuszny?
byłby to raczej rodzaj spieczności.
I właśnie dlatego modlitwa serca jest tak ważna.
Rozumiecie, to jest po prostu i powiedział,
to jest najważniejsza rada, jakiej chciałbym wam udzielić,
aby się wypełnili prawo ukochanego Boga,
który wymaga od nas, byśmy go kochali.
A Zbiskup Lefebvre czuł, że już niedługo żyje i to Słowo mówi do nas, to jest najważniejsza rada, jakiejkolwiek chciałbym Wam udzielić, aby się wypełnił prawo Boga, które wymaga od nas, byśmy Go kochali, to jest Jego przekazanie, jak jak kocha Pana Boga,
Dokładnie ten sposób właściwie jak tu.
I jeśli wczoraj, wczoraj mówiłem o naszych statutów,
które wszystko krąży wokół tej naszej miłości do Pana Boga,
to acibiskoplefevre tak na waftę nam zaleca dokładnie tak po prostu odnosić do Pana Boga.
Nie zapomnieć o nim w ten sposób, że wciąż na nowo patrzmy na niego,
czy wewnątrz naszej duszy przecież mieszka, czy udam się do tabernakulum
i usiądę tam na chwilę i patrzę w tabernakulum, wpatrzony niego.
I tego po prostu jestem przynajmniej.
Nie może wykombinować jeszcze, co teraz mam wymyślić, co mam jest, co opowiedzisz
i nie mam po prostu żadnych już pomysłów.
Książka jest nudna, nie potrafię nawet skoncentrować się.
Wszystko to zawiera się w tej wspaniałej modlitwie serca, którą Nacebiskub Lefevre zresztą często cytuje, jaka jest właściwie ta modlitwa.
serca, to jest ten gospodarz, ten stary chłop, który po prostu
właściwy uświętygo pobocza z ars, właściwy codzieniem,
właściwy znajduje się w kościele.
I pobocza z ars, właściwy widzi tego człowieka, które codzienie, codzienie
godzinem po prostu właściwy bywa przed najświętszym Saka mężem.
Na końcu pobosu, kiedy to tak robił, taka pogodna twarz,
A ty, mój staruszku, co tam robisz?
Ja modlę się. Jak modlisz się?
To jest bardzo prosto. Ja patrzę na niego i on patrzy na mnie.
Tyle. I tak żył. Każdy dzień, całą godzinę.
Ja patrzę na niego i on patrzy na mnie.
Patrzysz na kresztusa, wystarczy.
To nie możesz wykombinować. Patrzysz na niego i sam chodzi się to z tym twoim.
Nie musisz to powiedzieć, po prostu takie wznosienie duszy do Pana Boga.
Oczywiście jest to wielka, wielka łaska, którą Pan Bóg tylko powoli daje.
Z tego powodu.
Jeśli weźmiemy po prostu poważnie to, co acipisku plefevre tu nam daje i nam pokazuje, to możemy być pewnie, że tą łaskę to staniemy dosyć szybko, ponieważ jest to nasza powinność, jeśli Pan był każe.
Daje nam rozkaz, gdzieby zawsze modlitrzy, zawsze to on daje nam też łaski potrzebne, aby wypełnić ten rozkaz,
inaczej to byliśmy w niemozności wypełnienia woli Pana Boga i tak Pan Bóg nie działa.
Małej szefce konsolata Petrony, święty Pan Jezus Chrystus sam, uczył ją w taki sposób, a we właściwe to jako z urzeczywistnicz, przez to Jezu, Mario, kocham was.
to jest bardzo piękne, więc to Jezu, Mario kocham was, Jezu, ojciwy, jeśli już nie potrafisz, jeszcze nie potrafimy to robić, to przede wszystkim jak najczęstszej, jak mówi też ojciec,
Biskup Lefevre wspomnieć o nim jak najczęściej akty z cielisty takie serdeczne,
nie takie paplanie, taki właściwy serca o mój Boże, o mój Jezu, coś takiego,
aby być w jego odzności coraz więcej, coraz częstszej, prawda?
I z tego korzystamy, właściwie,
Tego powodu Kościół Święty nam daje, jak Acypis Kubelefevre na innym miejscu dla swoich saminarzystów, tak wrażnie uczy.
Dlatego Kościół chce, abyśmy mieli wokół nas te święte obraze.
Te święte obraze, co jest dokładnie właściwie skodne,
z naszą ludzką naturą są dla nas niesamowitą pomocą,
a myśmy akurat praktykowali tą istotną modlitwę.
One są tylko po to, aby znosić,
wznieść nasze dusze ku Bogu przez Marię,
przez jakiegoś świętego,
w szczególnym przeskucji, fix, tak i tak dalej.
Więc czcimy te świętej obrazy i korzystajmy z tego, nie taką ozdoba ścianę,
tylko, ale przede wszystkim jako sachęta.
Myśl trochę o mnie, bo jestem tu.
co zmieszka w twoim sercu, jest tylko jedna rzecz do ubolewania, że ja tak często w ogóle o nim zapominam.
Aby właściwie tutaj zaradzić, arcybiskoplefevre daje nam to bardzo piękne poucienie.
Więc myślę, że to wystarczy. Bardzo proszę Was, abyście teraz bardzo dokładnie rozważali te dziewięciu stron stworzenia świata człowiek.
Strona 24 do 42 w Podróży Duchowej Arcybiskupale February.
Więc, moi drodzy, po tym pierwszym, ogólnym, bardzo ważnym temaczy duchowości arcybiskupale-fevry,
który właściwie przedstawi nam cały sasięg tej tajemnicy Bożej opaczności,
i za której tak naprawdę znajdziemy po prostu jego, naszego zawodziciela,
prawdziwy stosunek, głęboki stosunek do samego Pana Boga.
I teraz przechodzimy do kolejnego.
bardzo ważnego aspektu w życiu i w tuchowości, w modlitwie, też w kazaniach i przemówieniach naszego założyciela.
Mając najpierw Boga przed otrzyma, chcę też wracać uwagę na stworzenie.
I stąd właściwy ten piąty rozdział w tej chwili będzie przedmiotem naszych rozważań.
On jest dosyć długi, to jest z 8-10 lat.
Podajże 9 stąd, 8 stąd, 9 stąd, które po prostu przybliżają nam kolejny aspekt właściwy tego, co dla naszego zawożyciela było ogromnie ważnym.
I tutaj, bardzo piękny, zaczyna na stronie 34.
Właściwie nasz zawoziciel też po prostu z takim uspozobieniem jego duszy.
Nigdy nie możemy modlić za dużo do zbawiciela i matki najświętszej posiąc,
albo otworzyli otrze naszej duszy i przekazali nam zrozumienie,
i światło, które są w ich tuszach i które pozwalają im widzieć dzielę stworzenia świata
i człowieka nieskończony do skonałości Boga, rozlanie Jego miłości oraz nadobwitość.
jego Miłosierdza. A Cepizku Blefewer bardzo często właściwie powiedział, jeśli człowiek
Czegoż nie umiał, jeśli człowiek to Ciego nie był przyswyczajony, młode seminarzysta, które
wstąpi do seminarium i wtedy miał swoje początkłowy kłopotę, nie potrafił zastosować,
dososować się szybką do tego nowego trybu życia.
I wielokotnie swoim życiu per Marcel albo archcepisków słyszał później, słyszał, ja nie dam radę, nie dam radę, bo w sumie nie dam radę.
Czy to konfesjonale, czy to, kiedy wobec uczniów, którzy właściwie nie stali na pożomie i zadania, nie dam radę.
No i znamy to z naszego życia.
Bawta zauważamy u nas po prostu braki, które po prostu udzienią niemożliwym wykonanie właściwie naszych obowiązków
albo właściwie przede wszystkim dostrzeganie naszych powinności
albo przede wszystkim wyrealizacji naszych postanówień.
I spadco szybkiem umiem, proszę księdza, nie dam rady.
Ile kość nasza łóziciel musiał to usłyszeć?
I z tego powodu i powiedział, ale dziecku, czy w ogóle o to posiłeś?
Poszcia będzie wam dane.
I z tego powodu bardzo często, a w Zepisku Blefewre zanim zaczynał wykładacz,
Kolejną, wielką, cięż, albo tajemnicę naszej wiary, to zawsze powierza Módlmiu Szeczyci.
Do Pan Bóg po prostu nam daje tę łaskę.
My tej łasky nie mamy, tej możliwości o ciebie nie mamy.
My patrzymy tylko naturalnymi oczami, że Pan Bóg daje nam nać przyrodzone spojzenie do tego wszystkiego, to jest jego łaska.
I tę łaskę, właściwie musimy o tę łaskę, musimy prosić i błagać.
I to jest bardzo na początku już bardzo ważne, kolejne połucienie,
że dlaczego Arcepisku Plefefrenikty nie jest niechęcał się?
Mimo tego, że przecież wiedział, jak ograniczony są jego możliwości,
uznał się za bardzo takiej po prostu średniego ucznia,
który nie słynnał po prostu sciekulnią, wybytną się tak powiem,
teologiczną inteligencją.
Choć uważam, że bardzo byby tym dialogiem był, on powiedział, ja mam problemy z językami, ja ten francuski umiem, ale potem już jest kszczężko, jako przewrożony generalnie, ojców Tuhra Świętego,
wędrowa pocecamy świecie, powinnał, bo nie był mówić po hiszpańsku, po niemiec, po angielsku, jeźcie inich języka,
No nie darad, po prostu właściwie i bardzo pokornie to uznał, Bawda, i uznał swoje granicy.
A jednak po prostu zawsze właściwie, kiedy wstał przed jaką przeszkodą, kiedy jakieś jakieś problem były, które nie były do przyzwycienienia, to jego ófność do Pana Boga, o której już mówiliśmy,
Na kłoniu jego natychmiast właściwy do tego, że jeśli nie mam, to o to proszę.
Pamiętajmy też o tym, jeśli chcemy robić jakikolwiek postępy w naszym duchowym życiu,
musimy najpierw zaczynać prosić o tą łaskę.
I wytrwale prosić i ciepliwie czekać, aż na końcu Pan Bóg z sobą pewnością,
jak chce, kiedy chce, jak i sposób chce udziela nam tą łaskę.
Więc wracając uwagę do tematu tego piątego rozdziału, bardzo piękne arcebisku plefewre, odkrywa kolejny, bo po prostu kolejną cechem i ten kolejną cechem jego karakteru, szczególnie jego chaufferowie,
właściwie mu nam przekazali arcebisku plefewre, będą z ekonem.
Oczywiście wtedy już nie jakał własnym samochodem, ale te wiele podróże po Europie, właściwie tak faktycznie wszystkie, właściwie samochodami, bo prostu odbył.
I wtedy miał ozucały, całą grupę tych wiernych, ale właściwie akurat ci,
którzy kupili ekon, stali się tymi przyjaciółmi,
i oferowali się, choćbyli ciężko-pacujące,
ten jeden znane porcelana, pan porcelana,
to pięknie chyba jest jakaś galaretka i galaretta,
porcelana, porcelana, tak dalej.
Więc to są znane nazwiska,
i został ostatnią szwięcenik aplański, który arcepisku budzielił w swoim życiu,
to było po właściwie konzekacach piskupów, to był acciwy syn, jego jednego z jego chaufferów.
Chciał mu wobić właściwe ten przesługa.
Prosił o to, jako dzięcienienie, jak bardzo wierne podczas całego właściwie wielu lat był mógł słudzy do wyświęciu osobiście jego swego synna, prawda? Szwejca.
I co powiedziałbym, co powiedziałi nam Ciebieczożoferowie, oni byli pod wrażenie, bardzo biskuble fevre,
sześć.
to nie bardzo dużo był się tak powiem wrażliwy, co do przepisów drogowych.
Nie. dla niego wyzważna, aby przejść na czas.
I kiedy ten szofer sobie wierny po prostu prowadził samochod z koniec przepisami,
powiedzę, że by pan, jeśli tak pan się dodajduje, będzie mi o wiele zapóźno.
Może pan dać trochę gaz. No i w ten sposób bardzo biskubelewery było otoczone.
Na problem.
z tymi raiderami, jeśli trzeba było.
I on się śmiał, Pawta.
No, ta potrzeba. Oczywiście nie chcą zlikcyważyć.
Czasem po prostu takemu,
a i ciebie, takemu,
spyd szybko, jak chące,
to jest w ogóle może,
ale wiesz co?
I chcemy po prostu w dobrą zdrowiu tutaj uwierzyć, że jeśli tak to kontynuujesz,
to będę tutaj w zawrotek głowy i będę po prostu źle życiu.
No i spokojniej się to przejeździć, nie?
Takarce Pisków Efery zawsze ten umia nam przekazało.
I Ciszofie Rowie wielokrotnie namówili
i bardzo piękne, że on i zaprosił,
które te akurat, czy w ing. szentego roku,
był na swoje ostatnim podróże,
między kontynontalnej do Gabonu,
to właściwie był w towarzystwie
aż czterych swoich cioferów,
które towarzystili temu razem samolotem.
I popostumieli wielką frajdem, bo osto widzisz sami,
z cygrzy arcybisków Lefewre rozpoczynał swoją działalność
i swojej aposolat kapłański, byli bardzo urunorowani
i jakie poposły do wciepę, jakie anekto te oni namówili,
Pawta.
Jedna z tych pięknych aniektat, właściwie arcybis do pływy, właściwie tym żofer, zobacz tam, widzisz to niesamowite stado.
Oh, widzisz te owieczki tutaj, czasem przeslas, arcybis goblewę, zachwyci się z tymi pięknością przyrody, tyle razy.
to poczuwi, że my o tym nie wiemy, bo nie widzimy,
co w ten sposób wali się o ferowie,
właściwie oni to dobrze pamiętali.
Czasem nawet, kiedy był taki piękny grajobas,
czy pan może się chwileczkę zaciemać?
I zaciemał się Arcypli Skublifero patrzył,
I kilka minut Cicho wstąpił, wstąpił, patrził na ten piękny grajobaz.
Nic nie mówiąc z takim pogodnym uśmiechnie usiądą, nic nie mówiąc, ale szofer, to skonale rozumiał.
Arcebisko blifewre teraz podziwiał przyrodę pana Boga i w ten sposób właściwie odtał panu Bogu Holt.
Właściwie to było bardzo często.
I jeśli mamy...
Czasem takie, no takie po prostu komentarze,
prawda, komentarze, kiedy Acypisków Lefery nam mówił w kabonie,
na początku, dał nam terady, powiedziałem, gabonto jest bardzo wrogu nastawione
do ludzkiej natury, czyli ten juta, te atmosferach jungli,
prawda, to opikalna, po tyle, tyle po prostu okropnych,
właściwie małych bestii,
te komare, malaria i te wszystkie po prostu chorobę, ta pogoda strasznie gorąca, ciągle po prostu raz w ciągu dniu, w ciągu głośniu, nie a pociąż odczustej do dziesiątej,
a w to wieczorem i czasem nawet w nocy, a w Cypisku Bleferu powiedziała to i dlatego zachęca nas, słuchajcie.
Tutaj właściwie mamy tak naprawdę jedno miejsce, gdzie możesz do psiego podciąć, to pójdź nad morzem.
dać może po prostu i tam chodzimy trochę usiątmy i tam sobie po prostu to może zawsze ma wiatę, może właściwie jest taki uspokojący wftam i ona zachęcał właściwie do tego, nawet tygodniego od pociągu i pamiętam wtedy po jego radzie, co ty dzień robiliśmy po południu wolny, pośliszmy nad morzem i już
Sządyliśmy tam właściwy, aby tak to roboczu opocząć właściwy tym widokiem tego romka pięknej przyrody, bo innych po prostu ta jungla nie jest.
Piękne rzeczy znajdę, ale prawie nie ma kwiatów, nie ma się czegoś i wszystko i monotony.
Cawie, cawie, cawie czas czasami, a dziungla, ale właściwie, tak,ouchy biskublfery zachęcał nas, abyśmy z
śliw przyrodzi. I to razy również wracając uwagę do rocin, do rocinstdzieczmi i tutaj
znajduje się coś, to tak ten wątek.
To jest bardzo ciekawe, a co pisko dwie feure zachwica, że pięknością przyrody i od razu widać konkretne człowiek, po prostu praktyczne.
Korzystajmy z kontaktów, jakie ludzie mają ze stworzeniem podczas niej.
nieustannej podróżie, ucząc ich to z ciekać,
Boga poprzez cuda natury i prowadząc ich to prawdziwego oglądania,
twarzą w twarz Boga Ojca, Kestusa Pana i Ducha Świętego.
Właśnie tak on ucinił.
I teraz jeszcze barżej zachęcajmy naszych wirnych do życia na wsi.
I oddalanie, że od miast, które stają, że coraz bardziej jest sami zatracenie i zgorszenia.
I nawet niech wyżkożystują możliwość kursów korespondencyjnych zarówno dla religijnego, jak Świeckiego Wykształcenia swoich dzieci.
Właściwie, bo być coraz większych problemów w postu dobrego wychowania.
I szczeliguję, bo być zagażenia, które stanowi nowoczesną miasto.
Nowoczesna aglomeracja, właściwie dziewsiskie w postu,
da cała da ochyta spususzenia, że z gromadzin anżeń mamy jednym miejscu.
I człowiek żyje coraz bardziej wertualnym życzym, a niekontretnym.
a cypiskup lefewy, który przecież nie znał internetu, nie znał media dzisiejszych, po prostu, do z czego już wtedy to niebezpieczeństwo, które jest teraz absolutną zarazą, po prostu ludzie dzisiaj i dzieci żyją po prostu elektroniką, już ta natura ta przyroda nie jest nie, i opraszę sobie to tego stopnia, że na przykład w Estonii
Piękne przykład w Estonie chcesz istolasu.
Co robią w tym pięknym leży, po prostu pojwięcili wszędzie po prostu takie nagłośniki i puszczą muzyki.
Pójrzysz nad morzem, mocne po prostu rokowe muzyki, od rana do wieczorem jest sezon, boom, boom, boom, to koniec po po prostu właściwy korzystania przyczerody.
Takie wynaturzenie po prostu tego wszystkiego.
Ludzie już Nuzansze, byli ten pędząc właśnie.
i nas jeszcze być może trochę na jakiś sport, aby być w formie, ale już nikt nie dostrzega piękności przyrody.
Może się zaczymać przed pięknym kwiatem.
Przed wspaniałym Majestatem, Góry, Góry, albo przed nieskończonością gorydzontu, morza i tak dalej, to wszystko ich ludzi.
W ten sposób widzisz teraz te twarze fiskich ludzi, którzy siedzą w obliczu takich pięknych widoków, na przykład w ubuzu Dotaatr, piękne widok było po prostu,
przyrodzimy ludzi patrzą kilkadziesiątów, ale czetwy, czetwy, czetwy, czetwy, pożrzą, po prostu sensajenne, po prostu.
patrzą na ich świętą komórkę.
To jest teraz ważniejsze.
Taką mórka to jest ciską.
Ten kłajopraw, faktycznie.
Uwieluni jest nieje i kiedy dzisiaj nasze dzieci tak są wychowane, że one do trzeciego roku życia żyją komputerem, widokiem posód tego wiatualnego świata, to nawet nie mają możliwości od saranku swojego życia korzystać właściwie z dzieciwistej, z dzieciwistości, z dzieciwistym kwiatem,
przeciwistym drewnym, przeciwistym popostu punktem tego.
I to jest poposu zaraza.
Odswyczajic ludzi, od przeciwistości i życz nieustannej
właściwie popostu wirtualnej,
właściwie wietualnym kłamstwie i wietualnej iluzji.
I o cybisku Blefevre już wtedy to wieczał, aby zachęcać.
Odzierście wielu ludzi nie może po prostu korzystać z tego,
nie ma tej możliwości, natomiast właściwie ta rada.
Jest taka, że mamy po postu o ile możliwy.
My się accepisko Plyfewry, dzisiejszym świecie nam mówił,
dokładnie to samo mówiąc, słuchajcie.
Wiem, że nie możecie po prostu tak wyambędrować w siędzie i chcecie.
Gdzieś chcecie?
Ale zamiaz nadniernie zajmować, zajmować się,
z wasimi elektronikami.
Ogranić się to wszystko do minimum do tego, co jest naprawdę potrzebne, obowiązek stanu, bo większość ludzi pracuje na komputrze, że jest jasne i jakiejś minimum warzyje informacje, zależne od stanu, od obowiązku, właściwie każdego, właściwie ktoś, który po prostu musi po prostu wiedzieć, co się dzieje na świecie, bo jest zagażywane, to jest
inne sytuacja niż babcza, które nie musi wiedzieć, jak koronawirus
ogląda po prostu.
po prostu w pawlagonii na przykład.
I więc sposób właściwie korzystać z tego i robić taki spacerek.
Robi spacerki korzystać z tej reszty pięknej natury przyrodek,
które jeszcze w Polsce takie romki tego właściwie przyrod przeszje się jeszcze dużo mamy.
To tylko po prostu zastosowanie zasad arcywiskupa Lefevre.
I tutaj po prostu bardzo piękne.
Tedy mówię, cała natura nie tylko śpiewa chwarę z twórcy.
Odkrywajmy to na nowu, bo to zapyliliśmy.
Alcypiszku Blefewre akurat ten punkt właściwie podkreśla wyjaśniając nam później psalmem.
Psalmach tyle, tyle razy jest wzmianka o pięknie przyrody.
Chwalczy wszystkie stworzenie Parno-Bogo.
Chwalczy go na wieki, Pawta.
Mamy to w pieśni cześć modzieńców dzięńcinienień,
kiedy zapraszamy całą przyrodę, całą naturą, cały świat,
aby dziękować właściwe z nami Panu Bogu za ten wielki dar komuni święty.
I ten sposób właściwe może dalej mówić nie tylko śpiewa chławę natury, stwórczy z prawą,
ale też objawia jego miłość, która rządzić samy słodzieniem.
I tutaj po prostu ten kolejny czągę ten sam wątek, o którym wczoraj wieczorem trochę wspomnieliśmy,
ten wątek, który właściwie zawsze odkrywa Boga, prawdziwego Boga jest u jego miłość.
My się to arcypisku Pelefewre najbardziej po prostu,
właściwie przenikało, kiedy zaczymał się, kiedy patrzę na ten mały kład, radował się też po prostu sztlanki, bo bardzo dobrego winka, bo że bardzo nie ma żadnej problemu, ale on nie był taki ślicz, ale on to tylko sztouwał, i widać było zwolnie z jego wielkim umiarm, który miał po prostu korzystał z tych tuportego świata.
Ile to razy archiopisko-plefery musiał sześć i spróbować?
przy stole, bo prostu po czas święceń u oczystości, tak dalej, a ze Bisków Lefevre
nigdy nie był takim surową asetą, ja tego nie jemy, tak dalej nic.
Bardzo, właściwie bardzo spokojny, nie?
I w seminarium właściwie byliśmy tak pod wrażeniem,
aż do tego, że bo prostu człowiek, który chciał, albo musiał,
diakon tu, że ma usługić.
Przestolę profesorów, acypiskuple febrę dam był,
Warta imiał swoim dam, gdzie sos, warta.
I mam bo w to tak dorząca był, że po prostu patrzę na ten sos,
położył ten talerz i sos poszedł i wszystko na karg acypiskuple febrę tutaj.
I wieje ten acypiskup febrę, o, fajnie! Chciałbym aby przeszły tu, a nie tu.
To było jego komentarz, spokojnie wstał, przepierał, że ciesięć minut, wrócił, ja by nikt nie było.
Tak jest Arcebisku Wlefeła.
I wszyscy po prostu, ten biedny ze bidarzysta, chciał po prostu zniknąć z powiechni ziemi,
po prostu tak się wstydzył, że całe się ingo, czyli go już nie widać.
No takie rzeczy są, Arcebisku Wlefere miał coś takiego ze mną.
Ja pamiętam.
że ci wyście widziałem go i zapomniałem o tym samym nieałym, co roku byli ale są jeszcze tutaj po rym.
Profesję zakonę naszej 6 practwa i tam wstąpiły w moim czasie, kiedy się mi naźdom było,
w mojej grupy, w mojej przyj, też dziewczyny, aby staczyć zakonicami.
I wtedy było te uroczystości, a ja byłem ministrandem, my mymy organistą,
i on to pamiętam, a przepiskuble febrę, i dlatego stał się nawet na te uroczystości.
tości organistą z tych profesji zakonnych.
I tak pewnie godnia 80. II Ciecieroł,
byłem II Cieczym roku seminarium
i nie byłam przez Przyswiczajone,
pić po prostu właściwie, jak fancłóżi,
właściwie fancłóżi, piją,
albo weźmą i śladanie.
Francuzzi, zazwyczajmy, że to jest boju, bo to tak, jak to jest to,
i to wszystko jest miękne, tak jak to jest, to wszystko jest miękne,
to wszystko jest miękne, to wszystko jest miękne, to wszystko jest miękne,
Tak to jest, bo niech, ale ony potrafa i nie te potrafi.
Ja po prostu tam, że ja słubowałem był bardzo gorąco i nagle nie wiem, że stało dżik cały ten ból.
Pacjewie, jedni jedyny to załóważył, a co pisków lefem, które stało, który był tam i patrzył, ja patrzył i patrzył, wrócił.
Tak robił. Właściwie. Tak wstydziło, że do jest czekała mać, wszyscy przyjślili i po to ja wychodził ją po prostu cała z utarna, bo po prostu w takim opłakalnym stanie, bo w tam. Dobrze. Takie piękne aniktotej z rzicza w rzęty.
Takie piękne aniktotej z rzicza w rzęty.
widział Tomiwość Pana Boga i wszystkim upakam pomagało w tym wszystkim właściwy Tomiwość to zczegacz.
Ale to pieroł, kiedy wracając uwagę na ten wyższy duchowy świat, ten wyższy świat, który jest świat człowieka,
to dopiero ancybiskople ferły daje nam piękne połudzenie.
I tutaj
Zachęsa nas, jeśli ten materialny nie rozumny świat, jest już tak piękny, ta przeroda Pana Boga, gwiazdy, kwiaty, ten kosmos, horycomty, mąży, góry.
Co dopiero ten duchowy świat, jeśli wiemy, że jedna dusza ludzka, w swoje wartości przewysza w całe ten materialny świat, przeświat, jedna dusza ludzka.
Jest tąd, właściwie archybisko-brefery za chęza nas, znowu.
To cienkwienia, to połączenie duch światów fizycznego i tuchowego w osobie ludzkiej jest na zrównio ciesnie powodem do cienk cienienia za nadzwiczajne darę duchowej natury oraz wśród upokłożenia, gdyż dusza w swym cielestem opakowaniu jest zależna na różny sposobę od ciała, jeśli idzie o poznanie wykonywanie Woli Bożej.
Istąd, właściwie acypiskople ferv, wiedzą z jednej strony nic pięknej szejeżdż,
jego niż natura ludzka,
ale też nic bardzo nie bardziej zagrożonego
i z tego powodu od razu powinnam, jeśli chcesz odkrywać mimość Boga w dusze ludzkiej,
to musisz ją wychować.
To musisz po polsku, tylko się zmusić.
To musisz utsówić właściwy przeszkody to tego.
I teraz właściwy mówię o naszych pierwszych rodzicach,
w ten sposób właściwy, że Pan Bóg korzystał z okazji nawet ich inniesieńśliwy upadku, aby decydować na właściwy, aby decydować na swawienie świata,
na przeznacienie, że...
Jego syn będzie człowiekiem i nas zbawił, i dzięki temu, że ten syn będzie synem Jego synem Maryi.
Więc tego właściwie to arcypisko-blefewre tak napawne, nawet ten upadek właściwie z liturgią wielkiej soboty,
dziękuję, że właściwie, które nam wyjednał takiego wspaniałego spawiciela
i taką wspaniałą matkę najsiężną powtam.
Acepisku Plefewre daje nam bardzo, bardzo ważne, bo po prostu teraz połucienie, co to stworzenia.
Do tej pory moglibyśmy po prostu się pięknie kontemplować, no to wszystko fajne wygląda,
ale teraz nasz bardzo konkretne, praktyczny założyciel przechodzi do naszych obowiązków.
Patrząc na tą miłość Pana Boga, która nas stworzyła, wymaga od nas również odpowiedzi.
Ta miłość Pana Boga jest to porównanie jak ogromna rzeka, ocyjany, rzeka, miłości, którą właściwy skorą, w której on nam wszystko daje.
Ale po co on nam wszystko daje? Po co właściwie ta miłość Pana Boga, która stwarza z niczego w ściszkich i każdego z nas?
Po to, abyśmy my przyjmowali go i do niego wracali.
Cały nasza powinność, patrząc na tego, które wszystko nam dało, polega na tym, abyśmy do niego wracali,
czyli powrót stworzenia to Pana Boga.
I to jest bardzo ważne. Pan był, kiedy nas stworzył, stworzył całe świat, to każdemu bytowi, każdemu stworzenia wyznaczał cel.
Cel, dla którego istnieje. Cel, dla który jesteśmy.
I tak, aktypisku Blyfewry tłumaczył nam, ten cel człowieka to jest on sam.
Człowiek nie żyje dla siebie. Człowiek oczymuje wszystkie dary odboga, aby do Pana Boga wracać.
I to jest jedyny cel, i ten cel nikt nie może obalać.
Pan Bóg włoził ten cel, właściwie w sercy, w duszy człowieka, i to jest Jego istotem.
Po to jesteśmy stworzeni.
Cel ten jest niezmelnny, niezbędny obowiązkoby, pod grożbą poważnich sankcji dla stworzeń duchownych obtażonych wolnością.
Jeśli tego celu nie chceż odwraca się o tego celu, to jest absolutna katastrofa, czyli piekwu.
Ocebisku Blefevre mówił, skąd znamy cel, jaki wyznaczył nam nasz twórca i zbawiciel?
Znamy, że cienki rozumowi.
Jesteśmy od Pana Boga, jeśli mamy śniotelni śmiertelną duszem, która po prostu jest nieskończona, to jest nieskończone życie, człowieku, gdy będziesz na wieki, gdzie chcesz czy nie, natomiast bierz bardzo dobrze, że celem twojego życia jest nic właściwy z tego świata, powie święty Tomasz Zakwinu, bo ten świat jest ograniczony,
tak, tak, tak.
I ten ogaliczony średnikt nie może nazycać właściwie to jej duszy, więc to ja dusza przesłonie śmiertelność sama szęga do nieskończonego ściężcza, którego nie ma na świecie.
I do nieskończony ściężczy to ciemuje tylko od Pana Boga, skoro od Pana Boga wszystko oczymał.
I z ten sposób Pan Bóg jest naszym ustatecznym celem.
I to nawet natura, nawet Aristotel jest swoim czasie już odkrywał po bosu tą zasadę.
Nie znając jeszcze naszego Pana Boga dokładnie.
Ale przede wszystkim nadprzerodzony objawienie Boży pokazuje nam, że Pan Bóg chciałabyśmy stali się jego własnymi dziećmi uczestnikami, jego fasznej boskiej właściwyś chwałę.
Dzieci sami niepa, tafta, senami ojca i tak dalej.
Stąd, bo nie, ponieważ jeszcze to takie z najważniejszy na tym polega też najważniejszy po sposób obowiązek wszystkich, które mają jakiekolwiek obowiązek kierowania inni.
Jeżeli mam kierować kogoś innego, to i zapominam, po co i dokąd mam je ukłierować, to całe moje kierownictwo jest martne.
I to jest bardzo ważne.
Z tego powodu mówi, najpilniejszym obowiązkiem apostobów Jechaplamów jest to prowadzić rodziców to poznania prawdziwie religii,
który mogą oni poznać Boga, ukochać go i służyć mu.
Dlatego po prostu nic ważniejszego, po prostu niż ludziom dać poznanie Boga, miłość do Pana Boga i samego Pana Boga. Poznanie Boga jest urząd prawdy, urząd nauczenia.
Potem z jednoczeniem z Bógiem, samego Pana Boga.
To jest urząd uświęcenia, kiedy przede wszystkim najświęcznym z akamencie Bóg sam udziela się nam.
I urząd po prostu kierownictwa, urząd zenia,
to jest prowadzić to Pana Boga, więc wszystkie szotki przystawić, aby ten cel osiągnąć.
A jeśli o tym celu nie mówi, to wtedy po postu wszystko leży w gruza.
Jako rad to jest wielka zaraza i pozoborowi czasów, że ten cel
co stanie tak naprawdę w praktyce zupełnie ignorowane.
Słobowati Kański, to jego o tym celę w ogóle nie mówi.
Albo przedstawi inne cele to średnie,
to nie są to tadecznym celem
i przez to człowiek po prostu błąci.
I to jest po prostu najważniejszy punkt.
Gignorancja człowieka odnosi do jego ustatecznego celu jest najgorszym zwemem, jakie może się mą przydarzyć.
I z tego powodu to tycie wszystkich. I z tego powodu ciągle mówi o rodzicach.
Pawta, jeśli po prostu oni sami tego celu nie znają, jak oni mogą ten cel przedstawić dzieciom.
i rodzice tuchowy, czyli kapłani, jeśli oni po prostu tak na bafę o tym celu nie już nie myślą,
albo właściwie ten cel ignorują, albo lekceważają,
a jako drugo-żędna rzecz,
i jeszcze kłamliwie mówią i tak idziemy do tego celu, nie musiszmy się nawet starać.
No to wtedy po prostu już nie ma tego wskazu, to rupca co chcesa i wtedy jest też po prostu takim wspaniałym, bądź dobrą człowiekiem, a co to jest dobre to sam właściwie definiujesz.
I chinteligencie, ja benzę potwiewam szatana.
Pawta, tak jest.
Wieda indywała fałsiwę religię z prawami i zwyczajami z przycznymi z Bożym prawem.
Impuls mimości, które Bóg umieści w ich naturze, będzie użyty zdobywania fałsiwich tupr.
Pan Bóg dał nam właściwie tą ten sknotem prawdy, tą ten sknotem osiągnięcia tego celu.
Każdy chce być szczęśliwy, jak się chce kochać i te najważniejsze możliwości móc kochać,
móc szczęśliwy będą po prostu odkręcony, odwrócone, odwracane od tego właściwego celu
i rzucane po prostu fałsiwy tore ludzkich przyjemności.
ludzkich albo po prostu światowych i stworzonych, tak zwanych dupr.
I to jest po prostu odwracanie się od Bana Boga,
zwracanie się akustworzeniu istota grzechiu, jak mówi Święte Tomasz Zakwiniu.
O mój drodze, to jest wielka mądrość.
właściwie tę piąty rozdział i chciałbym jeść się o wiele bardziej go tłumaczyć, tylko podsumuję powsta, podsumuję teraz właściwie do co pisy.
Bardzo ważny jest, że po prostu ten harmoniem pokazać.
To też arcypisku Plyfewer robił, że konie w swoich naukach wieczornich błobycym i narzystów.
On przedstawił un tą harmonią.
Caweł kształtu po prostu naszej powrotnej drogi to Bana Boga.
Wytwór Księtego to masza zachwinią, który jest absolutnym mistrzem.
Pokazał nam i pokazał im właściwie, jak bardzo właściwie warszt powstę to jest.
Ja jestem od Bana Boga i mam przed sobą ten cel.
Ten cel, który Pan Bóg mi wyznacił,
że jest wieczna szczęśliwość i jeszcze nieba ratować swoją dusią.
Wszystko to samo.
I moment, kiedy pytam drogę do celu, to ja muszę pitać o środkach, wiodących do tego celu.
Jakie są te środki? Oczywiście, aby wybierać do podróż, aby osiągnąć jakiś cel podróży, to musiał urochomić moje władzy, moje właściwości.
i dlatego Pan Bóg wypozadził nam właściwie z tymi darami, z nimi na sięmi w opostu, właściwie naszą naturą.
Naturą rozumową, gdzie jest inteligencja, gdzie jest wola, gdzie jest serce,
czy są właściwie te niższe i wyższe władze duszy, potencje animaru.
I teraz po prostu święte Tomasz Zakwinu i zanim Arcebisko-Blefeoektury nam mówi,
te wszystkie właściwe właściwości naszego ciała naszej duszy,
te potencje, te nasze uspozobienia,
nasza inteligencja, nasze zmysły,
są po to, aby sięgać to prawdy i wykonać dobo.
I dobro wykonacz w sposób wycwyczajny, w sposób właściwy przyswyczajenia, nazywamy snotem.
I w ten sposób właściwy,
Święty Pamięci arcypisków Leferem przedstawi nam cały ten duchowy kmach,
właściwie tych snut, które właściwie człowiek rozwija,
ale nie zaczyna, jak arcypisków leweły, myśli po prostu od siebie.
To, co bardzo często takie, że tak powiem systemoralne chce nam pokazać,
taka kazłistika,
to ja wezmę tyku, właściwie tacno, tacno, tacno, tacno, daj i będąc spawcić.
Po prostu robię to, robię nie to i to możemy robić, to jest spawciwe, ale accepis Rubelefevre
nie jest to skonałe.
I Święte Toma Zakwinu nie daje tej formy.
On nam pokazuje, jak powinniśmy robić.
Przede wszystkim, już czerwię czerwę mówiliśmy o tym,
Wszystkim widzimy Boga. Widzimy cel i ten cel nas fascynuje. Dego Boga poboznajemy.
Tego Boga kochamy przez to, że nasza miłość od niego zrasta z nina Jane, z niana Jane przez jego rozważanie, przez modlitwę, przez pacjenie na niego, przez przypomnienie sobie, że on jest naszym początkiem, naszym celem, naszym królem, naszym wszystkim?
Wtedy, na tych miast, jeśli widzę wspaniałe cel przedodrzema,
by uważa sobie po prostu tutaj w górach w tatach, jak jest jaskinia,
że znajduje się 100 milionów dolarów.
I tylko tym masz po prostu wiedzę o tym,
a może szybko ma kotoś inny, to masz motywacja,
aby szybko tam bojechać i wszystkie środki byle możliwy,
aby jak najsiewczej tam dostość, prawda?
I to jest właściwie to, co święty, święty pamięci, aczybisz Kubefewę na zachęca.
Zachęca nas patrząc na cel i przez to, że nasza miłość do Pana Boga wzrasta,
patrząc na jego nieskończono miłość.
Miłość sierdzi, wspaniałość, to automaticzny chcę do niego dążyć
i automaticzny, czy tak powiem, właściwie chcę,
Wykąd używacie środki,
środki, które polegają tylko na właściwym,
na właściwym używaniu władz mojej duszy.
na właściwym używaniu mojej inteligencji, mojej woli, mojego serca, mojej po prostu mojej skłoności i tak dalej.
Ten sposób właściwie staram się widząc do Boczpana Boga, staram się i automatycznym przez to, z to by wam jedną z notem potrukiej.
Ten sposób ten gmach snut, który otoczony jest i żyje w plasku, bożej miłości do nas i naszej miłości to Bana Boga jest czymś bardzo zachęcującym.
bardziej po prostu, czy tak powiem, pełne entuziasmu, po czas, kiedy patrzysz na swoje drogi, to Pana Boga, pierwsze przykazanie Boże, drugie przykazanie Boże, nie wolno tego, nie wolno tamtego i tego już nie możesz, potem je od razu, że jak śmiertelne i od razu,
Myślę, że ja przyniech śmiertelny, gdzieś śmiertelny,
czy chłoprzynie, a może gdzieś śmiertelny,
a może święte okrady z rachomunia,
a więc jest to, a w spisku prefewo jest to skonawej wiał.
Jeśli tutaj posługi jeszcze do damy,
mój żyj, ja tak jak cześć śmiertelny,
tak jak byłby w ten sposób,
właściwie w biedni ludzie,
posługi nie będą mieli wielkiej zachęty.
właściwie Dubuka iliść.
Dzieje z problem, patrzą tylko na siebie,
co ja może robiłem, może ja nie robiłem,
nie skąd zrobiłem, perfekcjonista,
który zawsze chce wszystko duszko należy robić,
nie potrafi oczywiście,
i dla którego ciągle po prostu jest goryczy,
ciągle jest po prostu w niezadowolony,
ciągle jest niespokojne,
ciągle po prostu coś nie tak.
Zamiast zostawisz to wszystko na razie,
I tak jesteś biedem biedulkiem i patrz na Pana Boga,
które ciebie kochanie skądś i chcech wszystko ci dać.
I to wszystko patrzą z niego,
wszystkie ten bałagan, że orientuje tków prawdziwym u celu.
To jest ta nauka, którą nasz załoziciel tutaj w tych stronach celem dać.
A teraz pójdziemy to bardzo, bardzo ważnego punktu i być może nawet bardzo oryginalnego punktu,
bardzo mało oginalnych punktów w życiu arcybiskupa i lefe wresą, ale tu mamy jednego.
I mianowicie, on po prostu do na stronę dziedzieskiej dziewiątej mamy praktykowanie snut religijności,
zasadnicze swiązek pomiędzy świętym życzym a życzym od rytwy.
Skoro jesteśmy stworzeniem, mówiacy Piskoplefevre, bardzo piękny, jeśli Bóg jest samą świętością, jeśli pierwamy nasiemu panu, że tylko on jest święte, tu solu, sanktus, znaczy to, że Bóg
jest śródłem wszelkiej świętości i że o tyle, o ile sami będziemy z nimi jednoczeni,
również będziemy świętymi, bardzo rokiczne, hosty. Jak mam staczy świętym?
Paktikujc noty, jak najbardziej, ale gdzie zaczynać?
Bardzo często ludzi tego nie zauważają.
Ile razy w konfizonale możemy powiedzieć,
Panie Jezus przecież powiedział bezemnieniczne potraficze,
więc podciątek postów sielkiego powrotu do Anała Pana Boga.
W sielkiej uświęcenia jest modlitwa.
Jednak to z jednocienie z Bogiem może być realizowane w praktyce,
pod pływem waski, dół waski, tłuchasz Świętego.
Zjednocienie ma nazwę modlitwa oracją.
I teraz mamy tutaj w Tyszona, 440, 141, po prostu 2, nie samo widzę oryginalne wykład, nie tak oginalne, ale je tak oginalne wykład, właściwie na temat modlitwy.
Każdy z was wie, co jest modlitwy, prawda?
I tutaj chciałbym bardzo wracać uwagę na to, co Arzebisku Bluffevre tutaj nam przedstawia.
Dlaczego? Ponieważ to musiało być coś bardzo ważnego w życiu,
skoro on umieści to w swojej pudłużetu chowej,
skoro on bardzo często tym mówi,
A wiecie ostatnie słowa, ostatnie czynny człowieka tak świętego mają zawsze szczególne znaczenie.
Wiesz, kiedy święty Ludwig Maria Gajnonę mąfą, który po prostu przedstawię na niesamowitą mariną duchowość i przez nią kresusową duchowość, możemy powiedzieć, co dla niego było po prostu najbardziej udeziający.
Co on, po prostu w jaki sposób on przedstawił, jak Susa kestusa w swoim życiu, co najbardziej go dotknęło.
Co najbardziej po prostu przenikało go, że on stał się żywym obrazem, się wą i kononkę Susa.
To wszyscy mogli ojcystem on far, to był niesamowitym łagodnym człowiekiem.
Łagodnym.
I w tym momencie czytamy w jego książce o miłości mądrości wiecznej,
kiedy właściwie przedstawi nam od wieczną mądrość w cieloną,
czyli Jezusa Kestusa, w swojej łagodności.
Dulcię to.
Bardzo piękny rozdział, kiedy tu macie nam tą łagodność Chrystusa, łagodne swoich słowach, łagodnej swoich czynach, łagodny dólczis, łagodne, pokorne, słodki, choć nie, słodki, m.in., m.in., m.in., m.in., m.in. Jezus, nie samo wite rozdział.
A jakie było ostatnie kazanie Jego? Wydlijuj Jego śmierci, 28 kwietnia, 17-16 roku. Śmiertelny chory już właściwie na abonie i mówił o łaga odności Pana Jezusa Kestusa.
I to ostatnie po prostu kazanie nam wrócił po prostu mluztwo ludzi, szec ambony i na miejscu umarł. To było Jego ostatnie słowa.
Ostatnie kazanie aktypisku Plefevre przyjaciół śmierczy, to był w jego podróży, który musiał zresztą przerwywać.
To było w lutego, 17 lutego, 1991 roku. To jest ostatnie po prostu kazanie, które znaś tą daje, że tu w książce kazania aktypisku Palefevre.
I tu te acypiskoble feły był Francji, ciał odwiedzisz parę placówek i musiał wtedy po prostu przerywać istąd poszedł o szpitalu i stąd właściwie wtedy umarł.
okobą miesiąc później i wtedy po prostu, jakie to kazanie jest, takie kazanie nie wystosowane do kapłanów, to seminarzystów, ale zwyklichwiernych pata, w jakimś małą przyuraczy świętygo Józefa w Nidzy, a w ta.
I tutaj mówi o tym, to mówi jest wielki post i przedstawia wiernym, bardzo prostymi słowami, to właśnie to, co chciałbym teraz tutaj z wami jeszcze rozważać.
Przedeficji mówi, że istnieją się rodzajem odlitwy, i to jest ta oryginalność. My znamy dwa rodzaje, dwa rodzajem odlitwy, a on mówi trzech.
I te czegodza je modlitwy, zaczyna, co znamy, mówi słowne, słowne modlitwa, myślna i tu chowa modlitwa.
No słowna to jest znana, myślna też to rozdana, ale co to zachód tuchowa.
I tu jest właściwie ten punkt, o które akcepti skublefery, zaznacza, bardzo.
Motlitwa słowna oczywiście to są wszystkie motlitwy, które odmawiamy ustami.
To jest najspaniało, szali turkryń, czyna motlitwa.
To są nasze wpiewy, to są te motle raczej różani,
czyskajte ustami motlitwy.
który po prostu znamy bardzo dobrze i ust nam oklito, oczywiście nie znaczę się
tylko usta jak papuga ma gadać i serce daleko odpana Boga.
To jest oskażenie za twarzawych Żydów, które po prostu robią zmotitwy formalizm, tak z reżdą jakąś muzułmanie,
które pemy sensę, że ządzieć mi judaizmu, a w tywy, gdzie po prostu taka idot istota motytwa, pseudomotytwa polega tylko na po prostu jakiś formalizm bez żadnego serca.
Nawet usta motyta musi...
przyrodzisz serca. Usta motiva to co mówiłem,
to jest jak po prostu su materia, jak ciała.
A forma, czyli dusza, tej motyce to są moje myśli, które właściwie przestury poważnie w osób myślą o tym, co robię.
Cięć skoncentruje się, skupię się i spupując o motytwę dobrze odmawiać, nie tylko ojciec nas, ojciec nasz, któryś jest w niebie, stojąc przed obliczym Pana Boga i tak dalej.
Druga motytwa też popostu bardzo znana.
To jest na modlitwa po prostu myślna. Myślna modlitwa to jest to co nazywamy rozważanie, rozmyślanie kontemplacja, prawda?
Tutaj on daje nam dwa przekłady bardzo piękne. Jednym to jest właściwie Grinion de Montfort, modlitwa półmienna.
albo Tom Szota, życie we mnęczyntuszą apostolstwa, apostolatu.
Dzie, właściwie ten wielki dom Szota, i akceptisków lewewre nalegał,
abyśmy wszyscy my w seminarzycie pierwszym roku studiów,
czyli roku tuchowości, to właściwie te dzieła przeczytali.
i rozważali. Abyśmy doprzewiedzieli, co jest rozważanie.
I wobec innych, kiedy było mistrzów tuchułowego życia,
a ze Wiskuble Fever w naszej statutach zawsze nalegał
i tak się po prostu robił obowiązek naszym terciarzom,
że oni dociniali to myślno motlitwą.
To rozważanie jest czymś bardzo ważnym naszym życiu i nie wolno tego lekce warzyć.
Co niestety ma miejsce faktycznie zawsze.
Ale nawet to jeszcze jest nie wszystko.
On mówi jeszcze.
To jest ze święci praktykowali modlitwem myślną,
które jest zarazą przyczyną i skutkiem świętości.
Wielu z nich pisało na ten temat,
czego nie święta teryzja z awilii
i święty fanci sięksależy
i wielu wielu innych.
No i tak jest. Natomiast redukowanie modlice pisze do tej formy słodnej,
czy myślnej, może mieć tylko katastrowalne skutki.
Oto jest ciekawy.
No, jak to może być kadastrowalny skutki?
Motitwo bowiem, pomina zaangażować samą naszą istotę,
tak jak motlictwa ani ołów i brani w niebie.
A zybiskubrytywy poważen tak tował,
Roska spana jest uzakrystsu,
zaczęła zawsze motlić.
Nie ustanie.
Ale moi drodzy, myślnie nie mogę zawsze.
Ustnie, jeszcze mniej zawsze.
I w ten sposób moi drodzy mamy taki poposus sytuacji,
która Azubisku bleweł bardzo to,
czy przez jakby widział modlitwa.
Tak naprawdę zajmuje wtedy, może dwie,
dla bardzo go oliwego trzegodziny w ciągu dnia.
a dwa szczęście jednego dzień tak naprawdę prawie bez motlity.
A to nie jest, czy myślę, Panaboga.
I tutaj, a z biskupy fewre, daje nam bardzo piękne,
właściwie to ogoskaw, aby, abyśmy to ślito tej motlity.
Duchowej, te o tej modlitwy serca i on właściwie mówił
Cytuje słowa pana Jezusa Kesusa pod tym zlenym
przy jeden puścić ogień na Ziemię a Ciego chce
Tylko, żeby zapłonał.
Ogniętych, kto mętuje na sało,
czyli jest duch święte, duch miłości,
które wypełnia trójdzę przynajść węcią,
które stworzy i stoty duchę, aby w nich zapłonąć.
To jest Waszile motripa duchowa,
czyli motripa ducha świętegów nas.
I ta motlita ducha świętygo w nas, to jest właściwe da istotna.
To jest ta, która wszędzie zawsze może musi być.
Tak więc musimy zawsze motlić się, mówię, a paniezowskie stosu.
Kdyby motlita ustawa, oznaczał oznaczałoby, to, że duch święty nasz opuszcił.
Nie samo wita nauka tutaj, prawda?
Więc co to za motlictwa?
którą po prostu tutaj nam przedstawi.
Ona jest dociwisz, czy bardzo wielką łaską,
ja on ją cieba po prostu poszyć.