To jest dobry głos i powinien występować w radiu.
A Justin tylko się zaśmiał z tego.
Wtedy też w radiu nadawany był w program komediowy o mężu i żonie.
Którzy cały czas wspierali się i mieli jakieś problemy.
W tamtych czasach zaczął się dziać.
społeczeństwie problem rozwodów i wszystkie sprawy oraz pytania z tym związane.
I to komediowe marzeństwo stwierdziło, no cóż, a może powinniśmy uzyskać rozwód.
Zapytajmy ojca Justyna, co on o tym powie.
Na wspomnienie ojca Justyna, najbardziej znanego księdza w zachodniej części stanu Nowy Jork,
zareagowano z humorem i sponsorzy programu.
Bracia kolipińscy, którzy prowadzili znany sklep meblowy,
zdecydowali się zaprosić ojca Justyna, aby w następnym programie krótko przemówił o rozwodach.
Przemówienie przyniosło nieoczekiwane rezultaty.
Tysiące słuchaczy zasypało stację radiołą listami,
prosząc o więcej wystąpień ojca Justyna.
Sponsorzy zaproponowali ojcu Justynowi roczny kontrakt, aby przemawiał pod koniec każdej audycji.
Ojciec Justyn szybko zorientował się, że dawało mu to możliwość głoszenia dobrej nowiny o Jezusie Chrystusie
do wielu dusz jednocześnie za pośrednictwem tego nowoczesnego środka przekazu.
W grudniu 1931 roku ojciec Justyn założył magazyn na falach radiowych.
Programowi temu nadał nazwę Godzina Różańcowa,
symbolicznie łącząc słuchaczy w żywy różaniec.
W czasie kiedy wielu Amerykanów musiało stać w długich kolejkach za chlebem
lub było wyrzucanych ze swych domów do slumsów i szałasu zwanych potocznie Hooverwills,
głos ojca Justyna rozlegał się za pośrednictwem Krajowej Sieci Radiowej
w północno-wschodnim regionie Stanów Zjednoczonych i w części Kanady.
W przyszłości audycja miała dotrzeć do niemal wszystkich zakątków Ameryki Północnej.
Początkowo audycje Ojca Justyna nadawane były z parafii Bożego Ciała w Buffalo, siedziby prowincjała,
a później ze stacji radiowych i sal parafialnych, a przede wszystkim z kaplicy Iceum Świętego Franciszka w Atoll Springs.
Każda audycja poruszała szereg różnorodnych tematy, w szczególny sposób koncentrując się na sprawach i problemach dotyczących rodziny, takich jak alkoholizm, zachowanie młodzieży.
Kwestie ekonomiczne.
Na pytania przesyłane przez radio słuchaczy,
ojciec Justyn miał przygotowane dowcipne,
z więzłe, a zarazem pełne mądrości odpowiedzi.
Audycja kończyła się delikatnym przypomnieniem, że słuchacze mogliby wspierać dzieła Kościoła swoją modlitwą i ofiarami.
I tak też się stało. Do nacje.
wysyłane do godziny różańcowej ojca Justyna pozwalały na pełną działalność programu,
a także zaczęły wspomagać wielką liczbę apostolatów i misji francuszkańskich na całym świecie.
Dziesięcznie do godziny różańcowej ojca Justyna nadchodziło aż dziesięć tysięcy listów.
Ojciec Justyn starał się przeczytać je i odpowiedzieć na tyle, ile tylko mógł.
Trudno nie podziwiać tego człowieka za to, co robi, za zasięg jego działania i oddźwięk, jaki otrzymał w tysiącach listów z pytaniami.
A nie był w stanie odpowiedzieć na nie sam, dlatego my musieliśmy pomóc.
W odpisywaniu na listy pomagały też siostry z domu macierzystego w Hamburgu.
Ojciec Justyn kładł nacisk na to, aby odpowiedzieć na każdy list.
Nadążanie z korespondencją i administracją godziny różańcowej
możliwe było dzięki pomocy wielu osób.
Maria Jung, inteligentna, młoda kobieta, była prawą ręką ojca Justyna.
Bardzo pracowita, a równocześnie pokorna.
Nie tylko przepisywała na maszynie wszystkie rękopisy
by stąpień radiowych ojca Justyna,
ale otaczała go opieką w każdej chorobie i zniechęceniu.
Pełne entuzjazmu, siostry Franciszkanki Świętego Józefa, młodzież parafialna i uczniowie z Liceum Świętego Franciszka również pomagali w otwieraniu i odpowiadaniu na listy,
oraz w innych, niezliczonych pracach związanych ze sprawnym przygotowaniem każdej audycji.
Ojciec Justyn w każdym tygodniu poświęcał wiele godzin na przygotowanie nowej audycji.
W przeciągu czterech lat do roku 1935 godzina różencowa stała się tak popularna,
że Ojciec Justyn zaczął podejmować podłuże.
aby badać aktualne sprawy, z którymi borykali się słuchacze.
Do jego otwarte, szczę i bezstronne podejście przyciągało tłumy słuchaczy,
którzy w każdy niedzielny wieczór wiernie zasiadali razem ze swoimi dziećmi przy radioodbiornikach.
Dla tych, którzy mieszkali w odległych wioskach, audycja ta była jedynym religijnym nadorzeństwem, jakie mieli.
Wielu wsłuchało programu na klęczkach.
A ja próbowałem przekonać moich rodziców, że wolę słuchać programu The Shadow, bo był bardziej nędzący, choćby początku tego programu, bo każdy chciał usłyszeć, co będzie miał do powiedzenia tego dnia.
Ale mama przekonała mnie, że ojciec Justyn to święty człowiek, który miał coś dobrego do powiedzenia na młodym i że powinniśmy go słuchać.
że to było dobre dla nas, a poza tym na końcu audycji było błogosławieństwo i Bóg błogosławił.
Ojciec Justyn najpierw dotykał serc, zanim dotknął umysłów.
Tak mówiono o praktycznym stylu jego pogadanych, który zaowocował wieloma zaproszeniami do wystąpień w najrozmaj trzech miejscach,
od żeńskiej szkoły w Smith College w Massachusetts,
stadionu Soldier Field w Chicago, uniwersytetu Notre Dame.
aż po Katedry Świętego Patryka w Nowym Jorku.
Mimo bardzo przeładowanego planu,
związanego z nadawaniem audycji i administracją,
ojciec Justyn nigdy nie opuścił okazji, by służyć potrzebującym.
Jego serdeczny przyjaciel i...
i długoletni współpracownik w godzinie różenicowej.
Doktor Stefan Graczyk często towarzyszył ojcu justynowi w wyjazdach na ryby albo na wieś,
które służyły jako chwilę wytchnienia od obowiązków.
Jednak nawet we flanalowej koszuli i połatanych spodniach ludzie rozpoznawali i zagadywali ojca Justyna.
Był szczęśliwy, gdy mógł przebywać w terenie.
Naprawdę nikt nie dobyśliłby się nawet, że to człowiek, który co tydzień przemawia do milionów,
ale on zawsze był świadomy tego, jakie każdy miał potrzeby, zawsze cię rozumiał.
poczucie sprawiedliwości społecznej Ojca Justyna
w naturalny sposób obejmowało także więźniów.
odwiedającym swych rodziców więzienia.
Najlepszym przykładem jego miłości względem więźniów
jest przypadek Franca Palki, mieszkańca Baplu.
skazanego na śmierć za zabicie dwóch policjantów w Bridgeport, Konectica.
Ojciec Jürscyn został poproszony przez matkę więźnia, aby wstawił się za nim i pocieszył jej syna.
Chociaż ten początkowo odwrócił się od Boga, stopniowo zaczął jednak ulegać wpływowi upartego kapłana i poprosił, aby ojciec Justyn wysłuchał jego ostatniej spowiedzi i towarzyszył mu w drodze najwyżej.
Dwa programy radiowe zostały później poświęcone pamięci pranka palki.
Nadzieje, że jego los odstraszy innych młodych ludzi, odpójścia w jego śladę.
Wierny Franciszkańskiemu powołaniu, ojciec Justyn występował również przeciwstosowaniu przemocy,
która widoczna była na terenie całej Ameryki w latach 30. XX wieku.
Stanowisko Ojca Justyna było twarde, ale uczciwe, a zarazem pełne miłosierdzie.
Często proszono go więc o pośredniczenie w sporach pracowniczych.
W 1936 roku poważne oskarżenia zostały skierowane wobec fabryki Jedwabiu, Dafiego, w związku z niesprawiedliwym traktowaniem robotników.
Robotnicy zastrajkowali.
Ojciec Justyn został wezwany jako negocjator ze strony robotników
i równocześnie zyskał takie zaufanie,
że kierownictwo fabryki uczyniło go członkiem zarządu.
Zaradą ojca Justyna firma opracowała plan podziału dochodów z robotnikami.
1 września 1939 roku Niemcy napabli na Polskę.
17 września od wschodu zaatakował Polskę Związek Sowiecki.
Rozpoczęła się niewyobrażalnie okrutna II Wojna Światowa.
Nazistowska i sowiecka okupacja Polski przerodziła się w ludobójstwo na olbrzymią i przerażającą skalę.
Naród Polski zawsze świadomy swego duchowego miejsca w świecie.
od dłuższego czasu utożsamiał się z Chrystusem pośród innych narodów,
po przestierpienie, odkupiające nie tylko Polaków, ale również całą ludzkość.
W 1939 roku Hollywood potwierdził niechęć, jaką Amerykanie czuli do angażowania się w wojnę.
Opinie publiczną przekonywano do izolacjonizmu,
za pomocą takich filmów jak bajka o bezpieczeństwie wynikającym z przebywania blisko domu,
pod tytułem Czarnoksiężnik z Krainy Oz, oraz przeminało z wiatrem.
Wyidealizowanej opowieści o wojnie, który wynikiem była tylko długotrwała bieda.
Nawet gdy niektórzy usilnie próbowali zignorować cierpienia milionów za oceanem,
nie mogły one ujść uwadze emigrantów z Europy,
których najbliżsi byli prześladowani, więzieni, torturowani i mordowani.
Wielu uważało za swój święty obowiązek informowanie opinii publicznej o popełnianych okrucieństwach.
Jednym z nich był ojciec Justyn.
Zarazem w swych audycjach stale podkreślał obowiązek wdzięczności imigrantów dla Ameryki, ich drugiej ojczyzny.
Ta postawa skupiła na nim uwagę wielu wpływowych osób.
Ojciec Justyn został poproszony o przyłączenie się do delegacji zorganizowanej przez amerykański czerwony krzyż, aby przygotować podróż do Polski.
Projekt ten nie doszedł jednak do skutku.
Zamiast niego delegacja czerwonego krzyża w składzie, której znalazł się ojciec Justyn, udała się do Rumunii, gdzie badała nieludzkie zaiste warunki życia uchodźców z Polski.
O wynikach swoich badań delegacja poinformowała opinię publiczną.
Po powrocie do Stanów Zjednoczonych ojciec Justyn opowiadał milionom słuchaczy
nie tylko o okropnościach wojny, oraz tragediach,
których był naocznym świadkiem i o ich wpływie na świat,
ale także o okropnościach.
za głębokiej wdzięczności, za możliwość bycia amerykaninem.
Wiele z tych postrzeżeń ujął też w swojej książce pod tytułem Pustki w piekle.
Jednak przeżycia podróży za ocean zostały okupione przez ojca Justyna wysoką ceną.
Zobaczywszy problemy uchodźców w Rumunii i w innych krajach Europy przestał normalnie jeść.
Jego apetyt już nigdy nie wrócił do normy.
Był na granicy zagłodzenia.
Kiedy zwracano uwagę na jego sposób żywienia się stwierdzał z prostotą,
jak mogę spożywać pełny posiłek, kiedy myślę o tych biednych ludziach.
Wiele osób zauważyło.
jak postarzał się i posibiał.
Nikt nie mógł uwierzyć, że był to ten sam człowiek,
który dwa miesiące wcześniej wyruszył z misją do Europy.
Mimo to nadal zachował siłę, aby walczyć na swój własny sposób.
Z powodu z tych szczerych i odważnych audycji dotyczących sytuacji wojennej w Europie,
ojciec Justyn otrzymał przydomek Abrahama Lincolna, Polaków w Ameryce.
Często przytaczano jego powiedzenie.
Jestem żołnierzem na służbie, moim posterunkiem radio.
Jednakże oddziaływanie jego audycji zagrażało tym, którzy uważali, że jego wpływ zwiększa poparcie dla zaangażowanie się Stanów Zjednoczonych w wojnę.
Niewiele brakowało, a program Ojca Justyna zostałby zdjęty z anteny radiowej w 1940 roku, pod wpływem izolacjonistów, którzy próbowali wprowadzić przepisy zabraniające nadawania programu w jakimkolwiek obcym języku jako rzekomo wywrotowych.
Zaron stacji W, B i N, Y?
WAPLO bronił godziny różancowe i mówiąc.
Tego rodzaju audycja była pewną gwarancją patriotycznego wsparcia dla sprawy demokracji.
Podczas ciemnych dni na Ziestowskich, godzina różancowa służe jako żywy różaniec,
jednocząc ludzi polskiego pochodzenia w całej północnej ameryce,
na miłości do ich wiary, ich oczyzny i do nowego narodu,
który przyczynił się tak bardzo do ich wolności ludzkiej godności.
Ale Justin wasn't a
Ojciec Józdy nie obawiał się posługiwać językiem polskim na falach radiowych,
a kiedy jego rodate słyszeli swój język, dodawało im to dwa gii,
to nic złego możemy mówić w naszym ojczystym języku. On ich inspirował.
Nigdy nie mówił ludziom, aby zapominali wyniesionego z domu języka. On sam używał pięknego i prostego języka polskiego.
z którym oni mogli się utosamiać i taki właśnie język słyszeli przez radio.
A mówiło im to, że jest to dobre, jest w porządku.
Słyszeli swoje pięśni, pytania i odpowiedzi,
z którymi mogli by się identyfikować.
Inśpiewał ich, dodawą imotuchy.
To była największa ambona w Ameryce.
Artykuu redakcyjny gazety Bufalowskiej, z lutego 1940 roku, również stał w obronie patriotyzmu Ojca Justyna i kontynuowania nadawania jego audycji, oświadczając.
Jak długo obywatel amerykańscy, obywatelę tego wolnego i chwalebnego kraju, będą jak ten przysłojowy stróś, który na zbliżanie się wroga chowa głowy w piasek.
Jak długo my, amerykanie, zamykać będziemy oczy i uszyna prawdę.
Słowa Ojca Justyna są święte, a nie kontrowersyjne.
Jego Słowa nie podrzegnują do nienawiści, ale błagają prawdziwych Amerykanów, aby pomogli materialnie tym nieszczęśliwym ludziom i wsparli ich duchowo.
Tak wiele innych programów na radio jest tak bardzo płytki, że już czas najwyższy, abyśmy mieli chociaż jeden program, który otworzy nasze oczy na prawdziwy stan rzeczy w Europie.
Myślę, że ojciec Józen pomógł ludziom w taki wielu różnych termiarach,
a przeczyna tego leży w jego pochodzeniu.
Wychowywał się w jako synnym grantów, był człowiekiem,
który bardzo kochasz w polskie pochodzenie,
a jednocześnie bardzo kochał American.
Jako bardzo wrażliwy człowiek, widzianie dole im grantów.
którzy przywywali tutaj, nie wykształcony, zziąłem po bództwie i widzę, że mógł by im pomóc.
Ułatwić wieście znęzę poprzez kszacenie ich w parafia, poprzez kszacenie i za pomocą pogadanych w radio.
Lecz także przez dwożenia instytucje do kaciny, ponieważ była to jedyna droga,
aby mogli powoli z piąś się w górę podrabinie współłecznej.
by byli dobrymi obywatelami i amerykańskimi,
a jednocześnie ludźmi kochającymi i zachowującymi w swoje polskie pochodzenie.
Po przystąpieniu Amerykanów do działań wojennych 1942 roku ojciec Justyn został zaproszony przez premiera rządu polskiego, generała się korskiego do Anglii.
Również prezydent Roosevelt uczynił Ojca Justyna z pym osobistym wysłannikiem, miał on ocenić sytuację sił alianckich w stacjonujących wielkiej brdanie.
Po między innymi zadaniami miał też odbyć naradę z przedstawicielami polskiego rządu na uchodźcwie.
W czasie Płytu Wangli ojciec Justyn został odznaczony najwyższym orderem nadawanym przez rząd Polski.
Krzyżem Wielkim, Polonia, rest i tuta.
Podczas wojny, ojciec Józdym wysyłał paczki i dybocjonalia, żołnierzom walczącym w różnych częściach świata.
Przez swój program radiowy apelował o wiary i zaufanie boku.
Zachęcał do kupowania obiwiacji wojennych i niusług pociechę milionom matek i ojców żołnierzy.
Po wojnie na Ojca Justyna słynęły w obfitości honory i wyrazy uznania.
Prezydent Truman zaprosił go do białego domu.
Wszyscy zapamiętali tego obrońce wolności jako radosnego człowieka.
Zatroskanego dobro innych i jako osobę o zawsze promieniającej twarzy.
Kogoś całkowicie oddanego Bogu.
Czas powojenny dla Ameryki był okresem wzmożonej energii i nowych początku.
Ale tysiące powrazających do domu musiało stabilić czoło wielu problemom.
Dla Ojca Justyna koniec wojny stał się jeszcze jednym wyzwaniu.
Nowe problemy, rodzące się w Ameryce, zmosiły jego otwarty na cały świat serce,
do skupienia uwagi na sprawach lokalnych.
W 1947 roku dzięki Besiłkom grupy ludzi zwanych pod nazmą klubu ambasadorów, którzy pomagali
w stynovu w gromadzeniu środków finansowych
Zaczęły materializować się plany utworzenia dzieła miło sierdzia.
Miał nim być szpital świętego józefa.
Ponieważ po pojednej ameryce wielu ludzi porykało się z trudnościami finansowymi,
postęp w realizację tego dzieła był bardzo powolny.
Wreszcie, 10 lat później, 22 maja 1957 roku, podczas uroczystej ceremonii, na znak rozpoczęcia budowy, wykopano symbolicznie pięć łopatyziny.
Wkrótce wzniesiono móry nowego szpitala na trzystałużek, zapewniając opiekę chorym i cierpiącym.
Moim zdaniem, żeby naprawdę docenić ojca justyna, musimy zdać sobie sprawę czego dokona w życiu.
Dół to człowiek, pełen energii i planów, porządcy, szkoły, parafie, śbitale i wiele innych rzeczy,
wychodzący na przeciw, przeróźnym potrzebom ludzi, z różnych środowisk, społecznych.
Dół to człowiek, którego zapraszano do białego domu, ale który siedząc na ganku, potrafił również kontemplować
i oglądać zachód słońca na Jeżoże Irii.
Jezi znawieś i pomagać w pracy w polu podczas weekendu.
A wszystko to po to, aby się wyciśleć i zanurzeć kontemplacji.
I myślę czasem, że to właśnie dował ojcy juzcynowi,
dobrą równowagę życzową.
Myszle.
że ojciec Justyn nigdy nie był do końca zadowolony z siebie.
Zawsze sprawiał na mnie wrażenie, jakby wciąż patrzę w przyszłość.
I myślę, że to jest jeden z największych darów, jaki nam pozostawił.
To był święty człowiek.
Dla wszystkich wokół był wielką inspiracją.
Z mojego punktu widzenia,
samo przebywanie w jego towarzystwie
prowadziło ludzi do pełnego szacunku podziwu.
Dla mnie ojciec Justyn był kimś szczególnym.
Wywierał nam nieogromne wrażenie swoją świętością
a szczególnie na wożeństwem do Matki Bożej.
Pomiędzy audycjami radiowymi, ojciec Józdem wzmacniał svesiły oddając się kontemplacyjnej stronie swojej natury.
W swój ograniczony czas poświęcał także na uprawianie małego kawałka Ziemi, na pobliskiej farmie należącej do przyjaciół.
Jednak zdrowie Ojca Justyna pogarszało się.
10 października 1959 roku został przyjęty do szpitala Miłosiardia Pachlo.
A 13 dni później, piąte kranu, o godzinie 3.30.
Był 23 października 1959 roku.
Oficiano przyczyną śmierci była zastoinowanie wydolność serce.
Stojący przy jego łóżku syszeli, jak ojciec Jostylmoju, Bóg mnie wyzywa, otwiera dla mnie w ramie nieba.
U Bogi Franciszkanin zaczęło dmawiać urzaniec i wydał ostatnie chnie.
Ojciec Justyn z Maru, 73 roku, w swojej ziemskiej pielgrzymki,
wspaniałe światło z gasu.
Miliony, opłakiwały, odejście tego wielkodusznego, orędownika uboki.
Ok. 15 tysięcy ludzi oddało szacunek, z Marłemu, ojcu jestynowi.
We wtorek 27 października 1959 roku, po uroczystej mszy świętyj pochowanego na cmentarzu świętego Stanisława.
W jednym z artykułów opublikowanych po jego śmierci wspominano ojcaju styna jako
miewysokiego, szczupego nam szczyzne, skrótko przyciętymi sibymi włosami i niewieskimi oczami.
który nie przejmował się z tym ubiorem
i często pojawiał się na różnych urozystościach
mając na sobie garnitur z wytartymi mankitami
lekko dziurawy kapelusz
i buty ze z datymi obcacami.
Być może, ojciec justywnym najlepszy sposób wyraził swoje własne pitafią, gdy powiedział.
Jestem przeciętnym, kapłanem, obłogiem, franciżkaninem, w dużym stopniu niezrozumianym człowiekiem.
Ludzie myślą, że nie mam żadnych wad.
Chcę powiedzieć światu, że moja rzymska koloratka nie zmienię mojej ludzkiej natury.
Jestem taki sam, jak inni ludzie i lubię dobrze się bawić tak samo jak oni.
Próbuję dać siebie wszystko, co najlepsze i wierzę, że Bóg wynagrodzi mnie na końcu.
Nie proszę o żadną przysługę i szukram tylko sposobności, aby być prawdziwym człowiekiem i prawdziwym księdzem.