Słuchaj Synu Nauk Mistrza i nakłoń ku Nim ucho swego serca.
Napomnienia łaskawego Ojca przyjmuj chętnie i wypełniaj skutecznie,
abyś przez trud posłuszeństwa powrócił do Tego,
od którego odszedłeś przez gnośność nieposłuszeństwa.
Do Ciebie więc kieruję teraz moje słowa, kimkolwiek jesteś, Ty, co wyrzekasz się własnych chęci.
A chcąc służyć pod rozkazami Chrystusa Pana, prawdziwego Króla, przydziewasz potężną i świętą zbroję posłuszeństwa.
Mamy zatem założyć Szkołę Służby Pańskiej.
Ufamy przy tym, że zakładając ją, nie ustanowimy nic surowego ani nazbyt trudnego.
Jeśli jednak niekiedy dla naprawienia błędów i zachowania miłości, tam gdzie sprawiedliwość i rozsądek tego wymagają, okażemy się nieco bardziej surowi,
nie uciekaj od razu przejęty strachem z drogi zbawienia, bo wejść na nią można tylko ciasną bramą.
Zgubajcie głosu Pana, otwórzcie serca na Jego wołanie.
a na ziemi staną Jego drogę, Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.
Słuchaj Cię, Głosu Pana, otwórz się serce na Jego wołanie.
Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludzie.
Niech się narody ciężko interesują, bo rządzisz rodami sprawiedliwymi i kierujesz narodami na ziemi.
Słuchajcie głosu Pana.
Otwórzcie serca na Jego kołanie.
Uwodzimy w odwrotną modlitwę.
Współpraca w Wrocławiu
Dziękuję za uwagę i do zobaczenia w kolejnych odcinkach!
O pokorze!
Bracia, Pismo Święte woła do nas, każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.
Słowami tymi poucza nas, że wszelkie wynoszenie się jest rodzajem pychy.
Jej to wystrzega się prorok, który mówi
Moje serce nie pyszni się, Panie
i oczy moje nie patrzą wyniośle
Nie gonię za tym, co wielkie albo
dla mnie zbyt jest wysokie
Co by się jednak stało, gdybym nie myślał pokornie
gdybym wynosił moją duszę
Postąpiłbyś z moją duszą, jak z małym dzieckiem
na łonie jego matki
Bezczynność jest wrogiem duszy, dlatego też bracia muszą się zajmować w określonych porach pracą fizyczną i również w określonych godzinach czytaniem duchownym.
Gdyby zaś warunki miejscowe lub ubóstwo kazały braciom własnoręcznie zbierać plony, niechaj tym się nie martwią,
bo właśnie wówczas są prawdziwymi mnichami, jeżeli żyją z pracy rąk swoich, jak ojcowie nasi i apostołowie.
We wszystkim jednak należy zachować umiar ze względu na tych, którym brak siły ducha.
Ubrania należy braciom dawać dostosowane do warunków miejscowych i klimatu,
gdyż w zimnych okolicach potrzeba więcej, a mniej w ciepłych.
Opad musi wziąć to pod uwagę.
My jednak sądzimy, że w klimacie umiarkowanym wystarczy każdemu mnichowi kukulla i tunika,
w zimie kukulla wełniana, w lecie lekka, znoszona, ponadto szkaplesz do pracy, na nogi zaś pończochę i buty.
Nad kolorem tych wszystkich rzeczy, ani nad ich wyglądem, niech się bracia nie zastanawiają, ale niech noszą takie, jakie można znaleźć w kraju, w którym żyją, albo jakie można taniej sprawić.
Opat zaś powinien zadbać o właściwe rozmiary, aby odzież była nie za krótka, lecz dostatecznie długa dla noszących ją mnichów.
aby stać na czele klasztoru, powinien zawsze pamiętać, jakie nosi miano i czynami dawać wyraz swojej godności.
Wiara widzi w nim w klasztorze zastępcę Chrystusa, skoro nazywa Go Jego imieniem.
Mówi przecież apostoł – otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać Abba, Ojcze.
Dlatego też opat nie powinien uczyć, ani ustanawiać, ani rozkazywać niczego, co by było poza prawem pańskim.
Polecenie Jego, albo nauka, niech zapada w serca uczniów jako zaczyn Bożej sprawiedliwości.
Boże Bojesiek, uspokój się miłych błogosławieństw.
W imię Ojca i Syna, w imię Ojca i Syna, w imię Ojca i Syna, w imię Ojca i Syna, w imię Ojca i Syna, w imię Ojca i Syna.
i nam wejdzie w niepokładne,
a my wejdujemy.
Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie
Woła mi nocą, lecz nie znajduję spokoju, a przecież Ty mieszkasz w świątyni.
Siłę uszlecenia jak woda, rozpoźniłeś się wszystkie kości moje.
Chrystus.
Konselekwesum usomnipotensteus utqui filii tui resurrectionem devote expectation trevenimus, eiusdem resurrectionis gloriae conseque facum.
Ich bracia służą sobie wzajemnie, a nikt nie uchyla się od posługi w kuchni,
chyba, żeby komuś przeszkodziła choroba lub jakieś bardzo ważne zajęcie,
bo w ten sposób zyskuje się więcej zasług i miłości.
Słabszym trzeba dać pomocników, aby nie spełniali tej pracy z przykrością.
Zresztą wszyscy powinni mieć pomocników stosownie do liczebności, wspólnoty i miejscowych warunków.
Sądzimy, że na główny, codzienny posiłek, czy to w porze seksty, czy w porze nony, wystarczą dla każdego stołu, biorąc pod uwagę niedomagania różnych braci, dwie potrawy gotowane, aby ten, kto jednej jeść nie może, posilił się drugą.
Tak więc dwie potrawy gotowane powinny wystarczyć wszystkim braciom. Jeśli są także owoce albo świeże jarzyny, można dodać i trzecią.
Chrystus!
Zdjęcie i wyjście na łożach.
O Jezu, błogosławieństwo, błogosławieństwo, błogosławieństwo.
ale nie jest prawie nie tak
po tym deszczu jest tak
jest tak trochę...
ale to tak
powiem ja
to nie jest tak
ale w niedzielę ma być 31 stopni
Dziękuję.
o dobrej gorliwości, jaką mnisi mieć powinni.
Podobnie jak istnieje zawziętość zła i gorzka, która oddala od Boga i prowadzi do piekła,
tak jest i gorliwość dobra, która oddala od grzechów, a prowadzi do Boga i do życia wiecznego.
Ta więc właśnie gorliwość niechaj wyróżnia mnichów w ich życiu żarliwej miłości, tak aby w okazywaniu czci jedni drugi wyprzedzali.
Niech słabości swoje duchowe i cielesne znoszą cierpliwie. Niech prześcigają się nawzajem w posłuszeństwie.
Niechaj nikt nie szuka tego, co uważa za pożyteczne dla siebie, lecz raczej tego, co dla drugiego.
Niech darzą się wzajemnie czystą w intencji miłością braterską.
Niech Boga się boją dlatego, że Go miłują.
Opata swego niech kochają miłością szczerą i pokorną.
Niech nic nigdy nie będzie dla nich ważniejsze od Chrystusa,
który oby nas razem raczył doprowadzić do życia wiecznego.
Nie było już innym, jak było na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków nam jest odczerpana Matka, a to się od góry, a to już ja, a to Matka Twoja.
Błogosławieństwo.
Wysławiaj Twojego Boga z tyłem mnie i błogosławij się nam Twoim tomie.
Siła na ziemię stoją po lewce mnie.
A wszytko mnie Jego słowo.
Chwały Dechni Naczelnego.
a Paweł domina w Anglii.
Salve Mariae, Salve Porta
Est cael mundo lux exporta
Gwiazde widok radiosa
Reguła ta została napisana po to, abyśmy, zachowując ją w klasztorach,
mogli pokazać, że postępujemy już w pewnej mierze w sposób godny naszego stanu
i właśnie zaczynamy żyć życiem monastycznym.
A jeśli to komuś nie wystarcza, kto śpieszy do doskonałości owego życia,
znajdzie on w nauce świętych ojców wszystko, co może doprowadzić człowieka do doskonałości najwyższej.
Jeśli więc śpieszysz do Ojczyzny Niebieskiej, przestrzegaj najpierw z pomocą Chrystusa tej maleńkiej reguły, którą napisaliśmy dla początkujących.
A wówczas otoczony opieką Bożą owe wzniosłe szczyty cnoty i wiedzy, o których właśnie wspominaliśmy, i Ty także kiedyś osiągniesz.
Niepodobne benedykcje radzą.
Chryste, Chryste, Pan radny Jezus, obcy, stary, prasny, dębny Jezus,
preganus aptetum minem, optymus custodius, synapis interentius, fietas foresticum etc.
Nie wacz na nas, bo zejście nie nadezadnie,
Juwe rot nos pacmonos, kosan ineme, katuses.
Amen.
Wiedeński, Chryste Wiedeński, Wiedeński,
Mądry Mesiej, Przechwagance Boże, udziel nam pokrzywiającego spoczynku
i spracha wyziemno naszej dzisiejszej pracy, by dało plon wieczności przez Chrystusa Pana naszego.
Benedikta Chrystus w jednostki powiązał się z wizerinką Chrystusa
a teren wyjmuje wszeckie Jezusa.
Zabierajmy małym i cierpliwym i kamprówce drobne,
jesteś w nas krasach.
Atlej, klamamus, ecto glasidic edepem.
Prawda Jezus Chrystus.
Hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej, hej,
na wispa znoge z inigium oserene,
O-o-o-o-re-ne.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.