Z dziećmi w Tymi bądź
Na drogach nam nadzieją śnież, sylentem.
Z wszystkich niewiastych bram, przyjdź i drogę wsadź.
Córu ludu Bożego, dał Syna Tego na sprowadź.
Służbni co kokorna
Poguś wiatru da.
Która nas znasz w dziećmi Twymi bądź
Na wrogach dam nadzieją świętą.
Kurowo od nic kroci, gdy przyjdzie droga wstać.
Ty w nicą zorze prostotny, do syna twego nastrować,
Bo w klubie nic ocieśli.
Matko, Która nas znasz,
Święć w ich pełni bądź.
Na drogach nam nadzieją śpiewa.
Pójdź i śmionek nadziejo do Syna Twojego nazprowadź
Światło łagdące wprawne
Z dziećmi twymi bądź,
Na drogach damna żyją święta.
Po ciepło ludu pięknego, przyjdź i drogę wstać.
Panie wszelkiej radości, do Syna Twego ma strobać.
matkotliwego serca.
do Która nas znasz, z dziećmi w Tymi bądź,
Na drogach, tam na dzieją śnież
Dziemi, co Matko Chrystusa, wszyci rogę wstać.
Dziemi, co Matko Kościoła, do synawnego nastrować.
Dziemi, co Matko ludzi.
Bóg usiał tutaj
Na drogach tam nadzieją się
Dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry.
Chodź, chodź, czy syna nadal dana, czy ci drogę stać?
A to, która nas słuchasz, to syrat wego nas prowadź.
Matko, która naznać z dziećmi w tym i bądź
Na drogach tam nadzieją śnież
Dzieci, co z nami końca, przyjdź i drogę wstać
I stoi świata frągieniu.
Do syna w tego masz krować
O szerwniczko najlepsza
Popuśka tu, da
Z wytwym i bądź, na drogach nam nadziejo śpiewa.
Matko, ludzi bezdomnych, przyjdź i dogę wstać.
Matko, przeszladowane, to syna twojego nas dowołać.
Chodź, chodź i wskarcony
Łukuj świat tutaj, na flok, która nas da.
Świeć mi w ten iwość, na drogach, nam dzieją śmiec.
nadkolucie czerwnia
A w to sercem przeszedłem, w to sercem przeszedłem
Dla Twojego nastroła
Pustów krzyża stojąca
Opuść się!
Doktura na stać, siedźmi tymi bądź.
Na drogach tam nadzieją śpiewć synem.
Matko błacząca nad tami, przyjrzyj drogę stać.
To syna, którego nas prowadz,
Mawko nas przyjmująca pokój świata.
na drogach nam nadzieją śmiec.