Gwiazda 3 Woli Bożej! Trzeci z 21 odcinków osobistej selekcji tekstu Księgi Niebios dla 10% skrótu TEMATU w misyjnym wydaniu dla ułatwienia! Czytanie z Księgi Liczb (Lb 21,4b-9) Wąż z brązu znakiem ocalenia, jako odwołanie do grzechu pierworodnego i proroctwo ZBAWIENIA!
W owych dniach podczas drogi lud stracił cierpliwość. I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny”. Zesłał więc Pan na lud węże o jadzie palącym, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła. Przybyli zatem ludzie do Mojżesza, mówiąc: „Zgrzeszyliśmy, szemrząc przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw się za nami do Pana, aby oddalił od nas węże”. I wstawił się Mojżesz za ludem. Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: „Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu”. Sporządził więc Mojżesz węża z brązu i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli kogo wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża z brązu, zostawał przy życiu. Oto słowo Boże
PSALM RESPONSORYJNY - Ps 78,1-2.34-35.36-37.38
Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
Słuchaj, mój ludu, nauki mojej,
nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich,
Do przypowieści otworzę me usta,
wyjawię tajemnice zamierzchłego czasu.
Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
Gdy ich zabijał, wtedy Go szukali,
nawróceni garnęli się do Boga.
Przypominali sobie, że Bóg jest ich opoką,
że Bóg najwyższy jest ich Zbawicielem.
Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
Lecz oszukiwali Go swymi ustami
i kłamali Mu swoim językiem.
Ich serce nie było Mu wierne,
w przymierzu z Nim nie byli stali.
Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy.
On jednak będąc miłosierny
odpuszczał im winę i nie zatracał,
gniew swój często powściągał
i powstrzymywał swoje wzburzenie.
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian (Flp 2,6-11) Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył jako Króla swej Boskiej Woli!
Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych, i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca. Oto słowo Boże
Alleluja, alleluja, alleluja
Uwielbiamy Cię, Chryste, i błogosławimy Ciebie,
bo przez Krzyż Twój święty świat odkupiłeś.
Alleluja, alleluja, alleluja
Słowa Ewangelii według świętego Jana (J 3,13-17) Krzyż narzędziem zbawienia w Człowieczeństwie Umęczonym Jezusa Boga-Człowieka Mesjasza!
Jezus powiedział do Nikodema: „Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił, Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony”. Oto słowo Pańskie
Komentarz : free.fr/Luiza.htm
Dobrze wiemy, że krzyż był najstraszliwszą i najbardziej hańbiącą karą śmierci w tamtych czasach. Wychwalanie Krzyża Świętego byłoby cynizmem, gdyby nie to, że znajduje się na nim Ukrzyżowany. Krzyż bez Zbawiciela jest czystym cynizmem; z Synem Człowieczym staje się nowym drzewem Mądrości. Jezus Chrystus, dobrowolnie wybierając cierpienie Krzyża, stworzył sens i cel naszego życia: wstąpić wraz z Nim na Krzyż, aby otworzyć ramiona i serce na Dar Boga, w godnej podziwu wymianie. Tutaj też słyszymy głos Ojca z nieba: «To jest mój Syn (...), w którym mam upodobanie» (Mk 1,11). Zostać ukrzyżowanym z Jezusem i zmartwychwstać z Nim: to odpowiedź na wszystko! Jest nadzieja, sens, wieczność, jest życie! Nie jesteśmy szaleńcami, my chrześcijanie, kiedy podczas Wigilii Paschalnej, w sposób uroczysty, wyśpiewujemy pochwałę grzechu pierworodnego: «Błogosławiona wina, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel», który swoim bólem nadał "sens" wszelkiemu bólowi. «Oto drzewo krzyża, na którym zawisło Zbawienie Świata: pójdźmy z pokłonem» (Liturgia Wielkiego Piątku). Jeśli damy radę przezwyciężyć skandal i szaleństwo ukrzyżowania Chrystusa, pozostaje tylko adorowanie Go i dziękowanie mu za Jego Dar. I zdecydowane poszukiwanie Świętego Krzyża w naszym życiu, aby wypełnić się pewnością, że «przez Niego, z Nim i w Nim», nasze poświęcenie zostanie przemienione rękami Ojca, przez Ducha Świętego, w życie wieczne.
PICCARRETA
Nadzieja dla Polski i całej ludzkości jest w Boskiej Woli Jezusa Chrystusa!
JAN CHRZCICIEL jak nikt inny został świętym …
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza (1 Tm 1, 15-17) Jezus przyszedł na świat zbawić grzeszników.Teologia dla najmłodszych i ich wychowawców
Nauka to godna wiary i zasługująca na całkowite uznanie, że Chrystus Jezus przyszedł na świat zbawić grzeszników, spośród których ja jestem pierwszy. Lecz dostąpiłem miłosierdzia po to, by we mnie pierwszym Jezus Chrystus pokazał całą wielkoduszność jako przykład dla tych, którzy w Niego wierzyć będą na życie wieczne. A Królowi wieków, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, Bogu samemu – cześć i chwała na wieki wieków. Amen. Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY - Ps 113 (112), 1b-2. 3-4. 5a i 6-7 (R.: por. 2a)
Niech imię Pana będzie pochwalone.
Chwalcie, słudzy Pańscy, *
chwalcie imię Pana.
Niech imię Pana będzie błogosławione *
teraz i na wieki.
Niech imię Pana będzie pochwalone.
Od wschodu aż do zachodu słońca *
niech będzie pochwalone imię Pana.
Pan jest wywyższony ponad wszystkie ludy, *
ponad niebiosa sięga Jego chwała.
Niech imię Pana będzie pochwalone.
Kto jest jak nasz Pan Bóg, *
co w dół spogląda na niebo i na ziemię?
Podnosi z prochu nędzarza *
i dźwiga z gnoju ubogiego.
Niech imię Pana będzie pochwalone.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego. (J 14, 23)
Alleluja, alleluja, alleluja.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 6, 43-49) Dobre i złe drzewo. Dobra i zła budowa. Poza Boską Wolą nic nie może się ostać!
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nie ma drzewa dobrego, które by wydawało zły owoc, ani też drzewa złego, które by dobry owoc wydawało. Po własnym owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia, ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta. Czemu to wzywacie Mnie: „Panie, Panie!”, a nie czynicie tego, co mówię? Pokażę wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je. Podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale. Gdy przyszła powódź, wezbrana rzeka uderzyła w ten dom, ale nie zdołała go naruszyć, ponieważ był dobrze zbudowany. Lecz ten, kto usłyszał, a nie wypełnił, podobny jest do człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu. Gdy rzeka uderzyła w niego, od razu runął, a ruina owego domu była wielka». Oto słowo Pańskie.
Komentarz : free.fr/BLOGS.html
Dziś mówi, że «kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je» jest rozważny, «podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale» (Łk 6,47-48) tak, że otrzymuje solidną i silną konstrukcję, zdolną sprostać złej pogodzie. Kto zaś budując nie jest tak rozważny, skończy wśród gruzów, a jeśli był w środku w chwili burzy, może stracić nie tylko dom, ale także własne życie. Lecz nie wystarczy zbliżyć się do Jezusa, należy słuchać z uwagą jego nauki, a przede wszystkim wprowadzać ją w życie, bo nawet ciekawy zbliża się do Niego, a także heretyk, studiujący historię i filologię... Ale tylko zbliżając się, słuchając, a przede wszystkim praktykując nauki Jezusa wzniesiemy budowlę chrześcijańskiej świętości, jako przykład dla wiernych pielgrzymów i na chwałę Kościoła Niebieskiego.
Czytanie z Księgi proroka Micheasza (Mi 5,1-4a) Mesjasz będzie pochodził z Betlejem i jest NIM Jezus Chrystus z NAZARETU, SYN MARYI!
Tak mówi Pan: „A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich. Z ciebie Mi wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności. Przeto Pan wyda ich aż do czasu, kiedy porodzi mająca porodzić. Wtedy reszta braci Jego powróci do synów Izraela. I powstanie, i będzie ich pasterzem mocą Pana, przez majestat imienia Pana, Boga swego. Będą żyli bezpiecznie, bo Jego władza rozciągnie się aż do krańców ziemi. A On będzie pokojem”. Oto słowo Boże
PSALM RESPONSORYJNY - Ps 96,1-2.11-13
Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię,
każdego dnia głoście Jego zbawienie.
Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.
Niech się radują niebiosa i ziemia weseli,
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie,
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.
Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.
Przed obliczem Pana, który już się zbliża,
który już się zbliża osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie,
a ludy według swej prawdy.
Alleluja, alleluja, alleluja
Szczęśliwa jesteś, Najświętsza Panno Maryjo, i godna wszelkiej chwały,
bo z Ciebie narodziło się słońce sprawiedliwości, Chrystus, który jest naszym Bogiem.
Alleluja, alleluja, alleluja
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza (Mt 1,1-16.18-23) Maryja poczęła Jezusa za sprawą Ducha Świętego i dzięki WOLI BOSKIEJ JEDYNEJ!
Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Żary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Eze-chiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego. Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: „Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emanuel”, to znaczy „Bóg z nami”. Oto słowo Pańskie
Komentarz : ewangelie
Tak więc Duch Święty, który poprzez Maryję dokonał wcielenia Syna Bożego, pojawił się w naszej historii już dawno temu, na początku i wyznaczył drogę, która prowadziła do Maryi z Nazaretu, a poprzez Nią, do jej syna Jezusa. «Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel» (Mt 1,23). Jaką wewnętrzną delikatnością musiała odznaczać się Maryja, jej serce i wola, że ściągnęła uwagę Ojca i uczynił ją matką “Boga-z-nami”!, Tego, który miał przynieść niebiańskie światło i łaskę zbawienia dla wszystkich. Wszystko w tym dziele prowadzi nas do kontemplowania, podziwiania i uwielbiania —poprzez modlitwę—wielkości, hojności i prostoty działania Bożego, który wywyższy i ocali nasz ludzki ród, angażując się w to osobiście. W dzisiejszej Ewangelii widzimy w jaki sposób obwieszczone zostało Maryi, że przyniesie na świat Boga, Zbawiciela Ludzkości. I pomyśleć, że ta kobieta, dziewica i matka Jezusa, miała też stać się naszą matką. Ten szczególny wybór Maryi —«błogosławionej między niewiastami» (Łk 1,42)— zadziwia nas czułością, z jaką działa Bóg; bo nie zbawił nas —że się tak wyrażę— “na odległość”, ale łącząc się osobiście z naszym rodzajem i naszą historią. Kto by się spodziewał, że Bóg może być jednocześnie tak wielki i tak miłosierny, że zbliży się do nas jak przyjaciel?
PICCARRETA