U schyłku życia Lutra majątek wyceniono na ponad 7 tys. florenów, co było ogromną sumą. Gospodarstwo Lutrów należało do najzamożniejszych w Wittenberdze. Luter notował: „Pobożna i bogobojna żona jest rzadkim dobrem, znacznie bardziej szlachetnym i drogim niż perła; ponieważ mężczyzna może się na nią zdać i wszystko jej powierzyć. Nie zabraknie wówczas jedzenia. Ona cieszy się i raduje mężczyznę, i nie zasmuca go; całe życie przysparza mu radości i nigdy trosk; zajmuje się lnem i wełną; chętnie pracuje własnymi rękami. Wytwarza [rzeczy] w domu, jak statek kupiecki, który z daleka przynosi różne towary i dobra. Wcześnie wstaje, karmi służbę i daje służącym ich skromną część, która im się należy. Myśli o ziemi i kupuje ją. Żyje z owoców pracy własnych rąk; uprawia winnicę i dobrze o nią dba”.

Reformacja przyczyniła się do podniesienia rangi małżeństwa, choć jednocześnie pozbawiła go statusu sakramentu. Role żony i matki uznano za najdoskonalszy stan kobiety, odrzucając ideał dziewicy i ascetki. Reformatorzy umożliwili kobietom opuszczenie klasztorów, dokąd były posyłane często wbrew woli i pod presją rodziny. Z drugiej strony protestanci zamknęli w ten sposób przed kobietami możliwość rozwoju duchowego i intelektualnego z dala od domowych obciążeń. Ograniczyli tym samym liczbę ról społecznych i dróg życiowych stojących przed kobietami.