malgorzata__13
W liście z 1906 r. H.Sienkiewicz pisze zabawnie o charakterze swojej żony, że jej "przykre strony tak dalece znajdują ujście w napaściach na mariawitów,że dla domu pozostaje sama dobroć,wielka łagodność etc".
Widzących zawsze mieć będziemy, i jest to rzecz prawidłowa,natomiast trzeba pamiętać że wizje i objawienia są pomocą,cenną pomocą na drodze do Zbawienia,ale nigdy nie mogą konkurować z …More
W liście z 1906 r. H.Sienkiewicz pisze zabawnie o charakterze swojej żony, że jej "przykre strony tak dalece znajdują ujście w napaściach na mariawitów,że dla domu pozostaje sama dobroć,wielka łagodność etc".
Widzących zawsze mieć będziemy, i jest to rzecz prawidłowa,natomiast trzeba pamiętać że wizje i objawienia są pomocą,cenną pomocą na drodze do Zbawienia,ale nigdy nie mogą konkurować z nauczaniem Magisterium Kościoła o pierwszeństwo.Klasycznym przykładem pozostaje Fatima,tam MARYJA prosi papieża aby zrobił coś konkretnego,ale nie sugeruje że w razie odmowy straci jej łaskę.Sama Matka BOŻA mówiąc w formie prośby daje przykład posłuszeństwa wobec ziemskiej władzy duchownej,jest bowiem przecież wychowanką świątyni Jerozolimskiej i kapłaństwo poważa nade wszystko.
Jeśli dbamy o wzbogacanie swej wiedzy religijnej to fałszywe orędzia nam nie zagrażają.
ptyś
Na Piątym Soborze Lateraneńskim w r. 1516 Leon X zmuszony był wydać bullę zabraniającą publicznego prorokowania (Pastor, Historia papieży, t. 5, wstęp i Mansi, Historia soborów).

Ciekawe czy ta bulla nadal obowiązuje wiernych?
ptyś
Fatima w żaden sposób nie ogranicza Maryję w kolejnych objawieniach.
Christopher.
Jędrek mógł bez przeszkód u mnie pisać. Skoro zdecydował się na ten bandycki wybryk względem mnie zakładając blokadę, jak też mu wprowadziłem szlaban.
Christopher.
ptyś 2013-11-20 21:49:48
Dlaczego, niezwykle rzadko?

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Bo Fatima się sprawdziła i sprawdza co do joty.
ptyś
Dlaczego, niezwykle rzadko?
Christopher.
Prawdziwe objawiane prywatne zdarzają się niezwykle rzadko i takim niewątpliwie była Fatima.Od Tego czasu Bóg przestał w nich przemawiać.
Christopher.
Wiek XX nie ustępuje poprzednim. Gdy w r. 1901 Izby francuskie prowadziły obszerną dyskusję nad prawami, mającymi zlikwidować zgromadzenia religijne, wyobraźnia prorocza została także wprawiona w ruch. Wizjonerki czuły się pobudzone do przedstawienia Ojcu Świętemu swoich proroctw i sekretów. Kierownik jednej z nich powiedział mi, jak bardzo była ona zdziwiona, gdy przekonała się w Rzymie, że z …More
Wiek XX nie ustępuje poprzednim. Gdy w r. 1901 Izby francuskie prowadziły obszerną dyskusję nad prawami, mającymi zlikwidować zgromadzenia religijne, wyobraźnia prorocza została także wprawiona w ruch. Wizjonerki czuły się pobudzone do przedstawienia Ojcu Świętemu swoich proroctw i sekretów. Kierownik jednej z nich powiedział mi, jak bardzo była ona zdziwiona, gdy przekonała się w Rzymie, że z podobnym zamiarem zjechało się tam ich aż dziesięć. Jeden z kardynałów wysłuchał ich cierpliwie, lecz odmówiono im audiencji u papieża.
Wiem z dobrego źródła, że jeden z obecnych kandydatów do tronu Francji ciągle otrzymuje listy z przepowiedniami, oznajmiającymi mu jego przyszłość i przynoszącymi rady, rzekomo od Boga.
3 more comments from Christopher.
Christopher.
W szczególności pobożne pisemka często popełniają ten błąd, że przyjmują i rozszerzają naiwności kompromitujące religię.
W liście cytowanym powyżej (zob. Fałszywe objawienia. Udawanie) biskup Dupanloup skarży się na wielką liczbę proroctw, które spekulacja księgarzy wszędzie rozsiewa. Mówi on, że miał w ręku przeszło 20 takich tomów, powstałych zwłaszcza w Belgii i Francji (s. 1108). Cytuje …More
W szczególności pobożne pisemka często popełniają ten błąd, że przyjmują i rozszerzają naiwności kompromitujące religię.
W liście cytowanym powyżej (zob. Fałszywe objawienia. Udawanie) biskup Dupanloup skarży się na wielką liczbę proroctw, które spekulacja księgarzy wszędzie rozsiewa. Mówi on, że miał w ręku przeszło 20 takich tomów, powstałych zwłaszcza w Belgii i Francji (s. 1108). Cytuje tam słowa alokucji Piusa IX z 9 kwietnia 1872: "Nie przypisuję wielkiej wagi proroctwom, bo te, co pojawiły się na nowo, nie zasługują nawet na czytanie". I znów tego samego roku, 5 lipca: "Krąży wielka liczba przepowiedni, lecz sądzę, że są one owocem bujnej wyobraźni" (tamże).
Christopher.
W XVIII wieku znane są "proroctwa odnawiające się stale przez cały ciąg Rewolucji Francuskiej; były one bardzo jasne i szczegółowe odnośnie wydarzeń przeszłych, bardzo zaś niejasne co do przyszłych i często dementowane przez fakty, gdy np. próbowały konkretnie zapowiadać wybawiciela, który się nie pojawiał, aż wreszcie ukazała się przepowiednia, która tym razem miała cechę nieomylności" (ks. Sica…More
W XVIII wieku znane są "proroctwa odnawiające się stale przez cały ciąg Rewolucji Francuskiej; były one bardzo jasne i szczegółowe odnośnie wydarzeń przeszłych, bardzo zaś niejasne co do przyszłych i często dementowane przez fakty, gdy np. próbowały konkretnie zapowiadać wybawiciela, który się nie pojawiał, aż wreszcie ukazała się przepowiednia, która tym razem miała cechę nieomylności" (ks. Sicard, L'ancien clergé de France, t. 3, ks. 3, r. 6, s. 15).
I w XIX wieku wezbrała istna powódź przepowiedni, głoszących wejście na tron hr. Chambort albo innych samozwańców. Czerpały one natchnienie z wątpliwych proroctw o wielkim papieżu i wielkim królu, które wielebny Holzhauser włączył w XVII wieku w swój komentarz do Apokalipsy. W szczególności pobożne pisemka często popełniają ten błąd, że przyjmują i rozszerzają naiwności kompromitujące religię.
Christopher.
Z początkiem XVI wieku wybuchła we Włoszech prawdziwa epidemia proroctw polityczno-religijnych. Punktem wyjścia tego rozgorączkowania były przepowiednie głoszone we Florencji przez Savonarolę. Zaczęło roić się od zakonników i pustelników, którzy z Apokalipsą w ręku głosili z ambon i na placach publicznych przewroty w rządach doczesnych i duchownych, a potem koniec świata. Na Piątym Soborze …More
Z początkiem XVI wieku wybuchła we Włoszech prawdziwa epidemia proroctw polityczno-religijnych. Punktem wyjścia tego rozgorączkowania były przepowiednie głoszone we Florencji przez Savonarolę. Zaczęło roić się od zakonników i pustelników, którzy z Apokalipsą w ręku głosili z ambon i na placach publicznych przewroty w rządach doczesnych i duchownych, a potem koniec świata. Na Piątym Soborze Lateraneńskim w r. 1516 Leon X zmuszony był wydać bullę zabraniającą publicznego prorokowania (Pastor, Historia papieży, t. 5, wstęp i Mansi, Historia soborów).